Perspective

இரத்தம் என்பது உடலின் சொந்தம் - அது எல்லை தாண்டிப் போவதில்லை! இதயம் என்பது அன்பின் சொந்தம் - அதற்கு எந்த தடையும் உலகிலில்லை! உதிரத்தால் வந்த உறவை விடவும் இதயத்தால் இணைந்த அன்பே வலிமை! உலகில் அதுவே உயர்ந்த தலைமை! ஒரே கூட்டில் பிறந்த பறவை - ஒரு நாளில் பிரிந்து பறந்து போகும்! மனதால் இணைந்த மனித நேயம் - என்றும் மண்ணில் அழியாமல் நிலைத்து வாழும்! பணம் காட்டி வரும் உறவுகள் எல்லாம் பகலவன் கண்ட பனிபோல் மாறும்! குணம் கண்டு வந்த தூய அன்பு - உந்தன் நிழலாய் என்றும் கூடவே வாரும்! சொல்லித் தெரிவது அல்லவோ பாசம் - அது சொல்லாமல் புரிவதுதானே நேசம்! கடல் கடந்து போனாலும் கலையாத பந்தம்... காலங்கள் மாறினாலும் குறையாத சொந்தம்! வார்த்தைகள் தோற்கும் மௌனத்தின் முன்னே... வாழும் உயிர் யாவும் அன்பின் நிழல் பின்னே! தந்தையும் தாயும் தந்த இந்த உடல்தான் - ஆனால் தன்னலம் கருதாது இணைந்தது மனம்தான்! தேடல்கள் எல்லாம் முடிந்து போகும் - நம் மௌனத்தில் கூட அன்பு பேசும்! தங்கச் சங்கிலி தேவையில்லை - நம் இதயப் பிணைப்பே போதும் தம்பி! தர்மம் காக்கும் இந்த உறவு - என்றும் தவறாது பாடும் வெற்றிப் பாட்டு! இதயத்தால் இணைந்த அன்பே வலிமை... ...

கார்மேகம் சூழ்ந்து மறைத்து நின்றாலும்  சூரியன் மறைவது ஏதுடா? உன் நெஞ்சில் நேர்மை நிறைந்து நின்றால் உன்னை வீழ்த்த எவனுமே இல்லைடா! (கார்மேகம்...) பணம் உள்ள மனிதன் உயர்ந்தவனா? - இல்லை குணம் உள்ள மனிதன் தாழ்ந்தவனா? பதவிகள் என்றும் நிலையல்ல - இந்த பாசமும் நேசமும் பொய்யல்ல! நேற்று நீ அழுத கண்ணீரை - இன்று புன்னகையாக மாற்றிடுடா! தோல்வி என்பது தூக்கம் போல - நீ துணிந்து எழுந்து ஓடிடுடா! இருள் என்பது ஒரு நிலையல்லவே... உன் இதயம் என்றும் மலையல்லவே... நம்பிக்கை ஒன்று உன்னில் இருந்தால்... இந்த ஞாலம் உந்தன் வசம் ஆகுமே! விதி என்பதும் உன் கையில் உண்டே - அதை வென்று காட்டும் வீரம் உன் நெஞ்சில் உண்டே! நன்மை செய்ய துணிந்துவிட்டால் - உன்னை நாலும் பேசும் இந்த ஊருடா! பொறுமை கடலினும் பெரிதாகும் - உன் பாதை என்றும் நேராகும்! வள்ளல் கைகள் கொடுப்பதற்கே - உந்தன் வார்த்தைகள் என்றும் காப்பதற்கே! தர்மம் வெல்லும் நாளை நமதே - இதை சரித்திரம் சொல்லும் தம்பிடா! அநியாயம் செய்யும் கூட்டங்களே! என் அடிமடி தேடித் திரியாதே! தர்மத்தின் பக்கம் துணிந்து நின்றால்  தலை சாய்க்க மாட்டேன் மசியமாட்டேன்! சட்டம் இன்றி சத்தியம் பேசு...

உதிர்ந்து போகும் உலகினில் என்னை, உயிராய் சுமந்த முதல் கூடு அவளே! என் மௌனத்தின் மொழியை முதலில் படித்து, மனதின் பாரம் துடைத்தவள் அவளே! தாயெனும் ஜீவன் உடலால் அல்ல... என் ஆன்மாவின் வேராய் வாழுதே...! கருவறை இருட்டில் பயமே இல்லை - அவள் இதயத்துடிப்பே என் இசையானதால்! இந்த உலகத்து இருட்டில் வழியே இல்லை - இன்று அவள் விழி வெளிச்சம் எனக்கு இல்லாததால்! அம்மா... உன் மடி தேடி அழுகுதே நெஞ்சமே...! நான் அழுத போதெல்லாம் அவளும் அழுதாள், தாய்மைக்கு ஏனோ சுயநலம் இல்லை! தன் கனவுகள் யாவையும் எனக்காகக் கொடுத்து, வெறும் கையோடு நின்றாள், புகார்கள் இல்லை! என் மனதின் ஆழத்து காயங்கள் யாவும், அவள் கை தொட்ட போதே மறைந்து போகுமே! உலகமே என்னை வெறுத்து நின்றாலும், உன் பிள்ளை நான் என்று அணைத்துக் கொள்வாளே! கருவறை இருட்டில் பயமே இல்லை - அவள் இதயத்துடிப்பே என் இசையானதால்! இந்த உலகத்து இருட்டில் வழியே இல்லை - இன்று அవள் விழி வெளிச்சம் எனக்கு இல்லாததால்! அம்மா... உன் மடி தேடி அழுகுதே நெஞ்சமே...! வயதுகள் கூடி நான் வளர்ந்த போதும், அவள் கண்ணில் இன்னும் நான் குழந்தையன்றோ? என் தனிமையின் பயங்களை அவளிடம் சொன்னால், மடிமீது சாய்த்து ‘ந...

சுயநலம் ஏதும் அறியா ஜீவன்...  பெற்ற பிள்ளை உயர்வினில் இன்பம் காணும்... தந்தை என்றொரு தெய்வம் அன்றோ? - தன் குருதியை உருக்கி நம் உயிர் வளர்த்தார்! அவர் நிழலின் அருமை பிரிந்தபின்புதான், சுடும் வெயிலின் நடுவே புரியுதோ...! தனக்கென வாழா ஒரு ஜீவன்... அது அப்பா! தன் கண்ணீரை ஒளித்து நம்மைச் சிரிப்பவர் அப்பா! காலம் கடந்து நாம் உணரும் முன்னே, மௌனமாய் விடைபெறும் காவியம் அப்பா...! தேய்ந்து போகும் மெழுகுவர்த்தி போலே, தேய்ந்து கொண்டே எமக்கு ஒளியைத் தந்தார்! கிழிந்த சட்டையின் பைகளில் கூட, பிள்ளையின் கனவுகளைச் சுமந்து நின்றார்! சுமைகள் யாவையும் சுகமாய் ஏற்றார், சுயமாய் வாழ நமக்குக் கற்றுத் தந்தார்! அன்று அவர் சொன்ன புத்தி உரைகள், இன்று வழிகாட்டும் தீபமாய் வாழுதே...! தனக்கென வாழா ஒரு ஜீவன்... அது அப்பா! தன் கண்ணீரை ஒளித்து நம்மைச் சிரிப்பவர் அப்பா! காலம் கடந்து நாம் உணரும் முன்னே, மௌனமாய் விடைபெறும் காவியம் அப்பா...! அவர் கைபிடித்து நடந்த வீதிகள் எல்லாம், இன்று வெறும் நினைவுகளாய் மாறிப்போனதே! கோடிப் பணம் இங்கு சேர்த்து வைத்தாலும், அவர் மடி தந்த நிம்மதி எங்குமே இல்லையே! [Build up] உலகம் நம்மைத் தோற்க...

దారి చూపేటప్పుడు నీడలా కనిపించారు, దూరమయ్యాకే ఆయన దైవమని తెలిసింది! తండ్రి ప్రేమ, ఆయన త్యాగం యొక్క విలువను, మనసు గ్రహించేసరికి కాలం దాటిపోయింది... కృతజ్ఞత చెప్పే మాట ఇక్కడ మూగబోయింది...! మర్రిచెట్టు నీడ విలువ ఎండలో ఉన్నప్పుడు తెలియదు! నాన్న ఒడి కోల్పోయాక ఓదార్పు ఎక్కడా దొరకదు! కాలం గడిచాక జ్ఞానం వస్తే ఏం లాభం? కన్నీరు తుడిచే చేతులు లేక హృదయం రగిలిపోతోంది! చెమట చిందించి, రక్తం ధారపోసి మమ్మల్ని పెంచారు, కేవలం మట్టి బొమ్మలా ఉన్న మమ్మల్ని మనుషులుగా మలిచారు! స్వార్థమనేదే తెలియని జీవం ఆయన కదా? ఆయన మోసిన బరువుల కథ మాకు తెలిసింది ఈరోజేనా? చెప్పాలనుకున్న మాటలన్నీ గుండెల్లోనే ఉండిపోయాయి, చెప్పి ముగించేలోపే కాలం ఇక్కడ తలుపులు మూసేసింది! మర్రిచెట్టు నీడ విలువ ఎండలో ఉన్నప్పుడు తెలియదు! నాన్న ఒడి కోల్పోయాక ఓదార్పు ఎక్కడా దొరకదు! కాలం గడిచాక జ్ఞానం వస్తే ఏం లాభం? కన్నీరు తుడిచే చేతులు లేక హృదయం రగిలిపోతోంది! చేయి పట్టి నడిపిన రోజులు కలలా మారిపోయాయి, ఆయన నిర్మించి ఇచ్చిన జీవితమే ఇక్కడ మిగిలిపోయింది! నాడు ఆయన చెప్పిన బుద్ధి ఈరోజు అర్థమవుతోంది, దాన్ని ఆచరించేటప్పుడు ఆయన పక్కన లేరు! ప్రపంచంలో ఉన్న ఆస్తి ...

வழிகாட்டும் போதெல்லாம் நிழலாகத் தெரிந்தார், வழிமாறிப் போனபின்புதான் தெய்வமாய் புரிகிறார்! தந்தையின் அன்பும் தியாகத்தின் மதிப்பும், நெஞ்சம் உணரும்போது காலம் கடந்திருக்குதே... நன்றி சொல்லும் வார்த்தை இங்கே ஊமையாகி நிற்குதே...! ஆலமரத்தின் அருமை என்றும் நிழலில் தெரிவதில்லை! அப்பா மடி இழந்த பின்பு ஆறுதல் ஏதுமில்லை! காலம் கடந்து ஞானம் வந்து என்ன பயனோ? கண்ணீர் துடைக்க கரங்கள் இன்றி நெஞ்சம் உருகுதோ! வியர்வை சிந்தி குருதி தந்து எங்களை வளர்த்தார், வெறும் களிமண் சிலையாக இருந்ததை மனிதனாய் வடித்தார்! சுயநலம் ஏதும் அறியா ஜீவன் அவர் அன்றோ? அவர் சுமை சுமந்த கதையை நாம் அறிந்தது இன்றோ? சொல்ல நினைத்த வார்த்தை எல்லாம் நெஞ்சில் தங்குதே, சொல்லி முடிக்க காலம் இங்கே கதவை மூடுதே! ஆலமரத்தின் அருமை என்றும் நிழலில் தெரிவதில்லை! அப்பா மடி இழந்த பின்பு ஆறுதல் ஏதுமில்லை! காலம் கடந்து ஞானம் வந்து என்ன பயனோ? கண்ணீர் துடைக்க கரங்கள் இன்றி நெஞ்சம் உருகுதோ! கைபிடித்து நடந்த நாட்கள் கனவாய் போனதே, அவர் கட்டித் தந்த வாழ்க்கையிங்கு மிச்சம் ஆனதே! அன்று அவர் சொன்ன புத்தி இன்று புரியுதே, அதை ஏற்று வாழும் போது அவர் இல்லையே! [Bui...