Perspective

வாழ்வின் ஆழம் அன்பே அன்பே வாசல் தோறும் இன்பம் அன்பே இதயம் தோறும் வாழும் உணர்வே இறைவன் வடிவம் அன்பே அன்பே! தாயின் மடியில் தவழும் வாசம் தந்தையின் தோளில் தவமும் நேசம் சகோதர பாசம், சிநேகிதர் நேசம் எல்லாமே இங்கு அன்பின் சுவாசம். வேற்றுமை போக்கும் மேஜிக் இது உலகை இணைக்கும் சக்தி இது! கண்கள் பேசும் காதல் மொழி மௌனம் கூட சுகமே வழி துணையின் கரம் பிடிக்கும் நேரம் துயரம் கூட பறந்து போகும். கருணை பொழியும் மழையிது காயங்கள் ஆற்றும் மருந்தினிது! கோபம் மறைய, மன்னிப்பு மலர அன்பின் வழி தான் எந்நாளும் பெற உயிரில் கலந்து, உறவில் வளர்ந்து மனிதம் போற்றும் மாபெரும் செல்வம். பிறர் நலம் நாடும் பெருமதியிது மனித குலத்தின் ஒளிவிளக்கிது!

வெற்றி என்ற சத்தம், விண்ணைத் தொட்டதே, சந்தோஷம் நெஞ்சில், பொங்கிப் பெருகுதே. போராட்டக் களத்தில், வியர்வை சிந்தினோம், வெற்றியின் கோப்பையை, இன்று ஏந்தினோம்! துவண்டு போன நாட்கள், தூக்கமில்லா இரவுகள், தோல்விகள் தந்த பாடம், கற்றுத் தெளிந்தோம். இழந்து போன கனவை, மீண்டும் மீட்டினோம், இதயத்தில் துணிந்து, இன்னல்களை வென்றோம். முள் நிறைந்த பாதையும், மலர்ப் பாதையானது, முடிவெடுத்த கணமே, எல்லாம் சாத்தியமானது. நம்பிக்கை ஒன்று, கலங்கரை விளக்கமாய், வழி காட்டி நின்றது, இருண்ட நேரத்திலும். உறவுகள் தந்த தோள், நண்பர்கள் தந்த கை, உண்மையான அன்பு, உறுதுணையாய் நின்றது. ஒவ்வொரு அடியிலும், ஒரு பாடம் கற்றோம், இன்று இந்த மேடையில், பெருமையுடன் நின்றோம். இது முடிவல்ல, புதிய ஆரம்பம், இன்னும் பல சிகரம், எட்டக் காத்திருக்கும். கர்வத்தை துறப்போம், பணிவுடன் வாழ்வோம், கற்றுக்கொண்ட பாடத்தை, என்றும் மறவோம். எதிர்நோக்கிச் செல்வோம், ஏறுவோம் மேலே. வெற்றியே வாழ்வு, வீரமே வழிகாட்டி, மகிழ்ச்சியில் திளைப்போம், மன நிறைவுடன். இந்தப் பயணம், தொடரட்டும் நாளும். வாழ்க வெற்றி! வாழ்க நாம்!

காதல் வானம் நீளப் போகுது, சந்தோஷம் நெஞ்சில் சேரப் போகுது. இணைந்தே நாம் நடப்போம், இதயம் பாடுது, வாழ்வே இனிதாக, வான் வெளி மின்னுது. சின்னச் சின்ன சண்டைகள், சிந்திடும் சிரிப்புகள், சேர்ந்தே கடப்போம், சுகமான நினைப்புகள். உன் கரம் பிடித்து, உலகு நான் மறப்பேன், கண் மூடித் திறந்தால், காதலில் திளைப்பேன். ஒரு சொல் போதும், ஊமையாய் நான் நின்றேன், உன் பார்வை போதும், உயிருடன் கலந்தேன். மௌனமாய் நீயும், மயிலாய் நானும் ஆட, மொழி தேவையில்லை, விழிகள் பேசும் கூட. பூ பூத்த சோலை, புன்னகை சிந்த, நீயும் நானும் சேர்ந்தால், நெஞ்சம் தான் திமிர. இரவுகள் நிலவாலே, பகல்கள் உன் ஒளியாலே, என் உலகம் உன்னாலே, எந்தன் காதலாலே. காலங்கள் மாறலாம், காட்சிகள் மறையலாம், நம் காதல் மட்டும், என்றுமே நிலைக்கலாம். நரை கூடும் போதும், ஞானம் வரும் போதும், கரம் கோர்த்து நடப்போம், கனவுகள் வாழும். நீயும் நானும் ஒன்றாய், நித்தமும் வாழ்வோம். காதலே வாழ்க்கை, காதலே சுவாசம், காதலால் நிறைந்தால், பூமியும் சொர்க்கம். இனிதே வாழும், இன்பமே சேரும். நம் காதல் வாழ்க, நாளும் வளர்க!

கவலைகள் எதற்கு, கானங்கள் கேட்கட்டும், சிரிப்புகள் நிறையட்டும், சுகங்கள் தேடட்டும். வாழ்வின் இசை இது, நாளும் இனித்தது, நிம்மதி நம் கையில், நெஞ்சம் நிறைந்ததே. நேற்றைய கனவோ, நாளைய பயமோ, இன்றுடன் விலகட்டும், இன்முகம் மலரட்டும். சின்னச் சின்ன இன்பம், தினசரி காணட்டும், வானவில் அழகாய், வாழ்வும் மிளிரட்டும். காலை சூரியன், கதிர் பரப்ப, கண்களைத் திறப்போம், புன்னகை பூப்போம். பந்தங்கள் பெருகட்டும், பாசங்கள் ஓங்கட்டும், சண்டைகள் மறையட்டும், சந்தோஷம் சேரட்டும். பகிர்ந்திடும் அன்பில், பெரிதாகும் உலகம், சிறு துளி மழையில், மலர்ந்திடும் சங்கம். உதவிடும் கரங்கள், உயர்த்திடும் உள்ளங்கள், மனித நேயமே, மகிழ்வின் மர்மங்கள். தோல்விகள் வரலாம், தடைகளும் இருக்கலாம், தாண்டிடும் உன்னில், வலிமையே உண்டாகும். நம்பிக்கை வேண்டும், விடாமுயற்சி வேண்டும், ஒவ்வொரு நாளும், புதுப் பாதை தோன்றும். பாடிப் பறப்போம், பாரத்தை இறக்கி. வாழ்கை ஒரு பயணம், வசந்தத்தின் வாசல், அனுபவிப்போம் அதை, ஆனந்த வெள்ளத்தில். சந்தோஷமே மந்திரம், சிரிப்பே நம் செல்வம். மகிழ்வுடன் வாழ்வோம், மனம் நிறைந்து!

வானம் இனி எங்கள் கையில், பாரம் இல்லை கால்களில், பறக்கும் சிறகுகள், பலமாகும் கனவுகள், பெண்ணின் விடுதலை, புத்தம் புதிய காலை. சங்கிலி இட்ட சமூகம் அது, கண்களை மூடிய காலம் அது. "இதுதான் உன் எல்லை" என்றே சொன்னார், "இங்குதான் நீ நிற்க" என்றே கட்டளை இட்டார். ஆனால் இன்று... உள்ளுக்குள் எரிந்த தீ, புதிய பாதையைத் தேடி நாம். விழி திறந்தோம், வழி வகுத்தோம். கல்வியின் வாசல் திறந்தது பார், கனவுகள் ஒவ்வொன்றும் நிஜமானது பார். அடுக்களையில் இருந்தவள், அறிவியல் படைக்கிறாள். வீட்டுக்குள் அடங்கினாள் என்றில்லை, விண்ணையும் அளக்கிறாள். உடையும் தடைகள், உயர்வும் துணைகள். அன்னை அவள், சகோதரி அவள், சக்தி அவள், சிகரம் அவள். தன்னம்பிக்கை தீபமாய் ஒளிர, தடைகளைத் தாண்டிச் செல்வாள். ஒவ்வொரு அடியிலும் வரலாறு எழுதுவாள். இனி இல்லை அடிமைத்தனம், இனி இல்லை பயம். பெண் என்பவள் பெருமை, பூமிக்கு அவள் சக்தி. பெண்மையே வெல்லும்!

  இயற்கையின் கருணை இல்லை, இதோ பார்! வலிகளும், சுமைகளும், தாங்கும் சக்தியும்! உதிரத்தால் எழுதி வைத்தாள், விதியோ இது? ஆனாலும் அவள் எழுவாள், தன் பலத்தால்! பூமியில் பிறந்த பொழுதே, போர் தொடங்கிற்று அவள் கருவில் தாங்கும் உயிர், ஒரு பெரும் சுமை மாதவிடாய் என்னும் ரத்தம், ஒரு மாதாந்திர வலி இருப்பினும் முகம் மலர்ந்து, கடமைகளைச் செய்வாள் கணவனின் நிழலாய் இருந்து, குடும்பத்தை காக்கும் தெய்வம் குழந்தையின் பசியை போக்க, கண்ணீர் மறைக்கும் தேவி வீட்டு வேலைகள் கோடி, ஓய்வில்லை ஒரு நாளும் ஆனாலும் பொறுமை கொண்டு, புன்னகைப்பாள் தினமும் ஆயிரம் தடை வந்தாலும், அசைந்து கொடுக்காத பாறை சொந்த காலில் நிற்க, சூறாவளியாய் மாறுவாள் உரிமைகளை கேட்டு நிற்பாள், உலகமே வியக்கும் படி பெண்மையின் சக்தி இது, யாரும் வெல்ல முடியாதது

గుండె పగిలే పాట ఇది, కనుల నుండి కారే ఏడుపు ఇది. ప్రేమించిన హృదయం నాది, ఒంటరిగా మిగిలిన బ్రతుకు ఇది. ఎండమావిలా కనిపించావు, దాహార్తిని పెంచావు. నీడై వస్తావనుకుంటే, కలగానే కరిగిపోయావు. నువ్వు లేని లోకం చూడు, శూన్యంగా తోచెను నేడు. మాట ఇచ్చావు మాయ చేశావు, మనసుతో ఆడుకున్నావు. పూల దారి వేస్తావనుకుంటే, ముళ్ళ గుచ్చే వెళ్ళిపోయావు. ప్రతి అడుగు గుర్తు చేసెనే, గడిచిన కాలం నిన్నే. కన్నీరు తుడిచే చెయ్యి లేదు, కరిగే మనసుకు ఊరట లేదు. జ్ఞాపకాలు వెంటాడెనే, నిద్రలేని రాత్రులు నన్నే. మరపు మందు లేని జబ్బు, ఈ ప్రేమ పడే బాధలే కదా.

இயற்கையின் இசை கேட்கும் நேரம், இதயம் தன்னாலே துள்ளுமே! பசுமையின் போர்வையில் பூமி, மனதை மயக்கும் அழகே! வானம் நீலத்தின் ஓவியம், மேகங்கள் அதன் கோலங்கள். மரம் செடி கொடிகள் யாவும், பூக்களின் புன்னகை தூவும். காற்றினில் கலந்த வாசம், காதலில் தரும் சுவாசம். ஆற்றின் அலையோரம் நடந்தால், மீன்கள் நடனங்கள் காட்டும். மலையின் சிகரம் தொட்டால், உலகம் காலடியில் தவழும். பறவையின் பாட்டில் உள்ளம், படைத்தவன் பெருமை சொல்லும். மழை நீர்த்துளிகள் விழவே, மண் வாசம் பரவுமே. மாலை சூரியன் மறைய, நட்சத்திரம் கண்ணடிக்கும். இரவின் அமைதி உள்ளத்தில், புது சக்தி தருமே.

என் காதல் அமுதம் நீயே, இதயம் உன்னால் நிறைந்ததே! கண்களில் கவிதை நீயே, வாழ்வின் அர்த்தம் ஆனாயே! வான் மேகம் போலே வந்தாய், மழை போலே பொழிந்தாய். மண் சேரும் நீரைப் போலே, என்னுள் கலந்தாயே! அலை கடலின் ஓசை போலே, என் பெயர் சொன்னாயே! காற்றினில் கலந்த வாசம் போலே, காதல் தந்தாயே! நிலவின் ஒளியாய் நீயே, இருளை நீக்க வந்தாய். மலரின் வாசம் போலே, மனதை மயக்கினாய். உன் சிரிப்பில் உலகம் அழகாய், என் உலகம் நீ ஆனாய். காதல் நோய்க்கும் மருந்தாய், உன் அருகாமை போதுமே! கோடைக் காலத்து தென்றல் நீ, குளிரும் மேகமும் நீ. காலங்கள் மாறுமேயன்றி, காதல் மாறுவதில்லை! மரணத்தின் எல்லை வரையில், உன் நிழலாய் வருவேன். மறு ஜென்மம் ஒன்று இருந்தால், அங்கும் உன்னையே சேர்வேன்!