Skip to main content

Posts

One of the deepest forms of human pain

  One of the deepest forms of human pain is losing someone you love while they are still alive—but no longer part of your life. It can be especially painful when: You never got the chance to say everything you wanted to say. The relationship ended without the closure you hoped for. Someone who once knew your heart now sees you as a stranger. You still care, but you have no right to reach out. Memories remain, but the person is gone from your everyday life. You know you cannot go back and change what happened. You forgive them, but the absence still hurts.
Recent posts

அந்தப் புத்தகத்தின் பெயர் தான் "பெண்"!

பல்லாயிரக் கணக்கான வரிகள் கொண்ட, பல கவிதைகள் அடங்கிய ஒரு புத்தகம்! படித்து முடித்திடவே முடியாத பேரண்டம், அந்தப் புத்தகத்தின் பெயர் தான் "பெண்"! பிரபஞ்ச ரகசியங்கள் யாவையும் தாங்கி, புன்னகையால் வாசிக்கப்படும் காவியம்! ஒரு பக்கம் பொறுமையின் சிகரம் காட்டும், மறு பக்கம் தியாகத்தின் ஆழம் பேசும்! வலிகளை மௌனமாய் மூடி வைத்தே, வசந்தத்தை உலகிற்குப் பரிசளிக்கும்! பல்லாயிரக் கணக்கான வரிகள் கொண்ட, பல கவிதைகள் அடங்கிய ஒரு புத்தகம்... "பெண்"! அவள் மழலைச் சிரிப்பினில் ஒரு கவிதை, அறிவைப் பெருக்கும் கல்வியில் ஒரு கவிதை! வீட்டை ஒளிரச் செய்யும் தீபமாய் நின்று, விழுமியங்கள் காக்கும் பண்பினில் ஒரு கவிதை! மகள் என்ற வடிவில் முதல் அத்தியாயம், மனைவி என்ற பொறுப்பில் தொடரும் காவியம்! தாயென்ற சொல்லில் முற்றுப்பெறாமல், தலைமுறை தாண்டி வாழுமே அவள் சரித்திரம்! ஒரு பக்கம் பொறுமையின் சிகரம் காட்டும், மறு பக்கம் தியாகத்தின் ஆழம் பேசும்! வலிகளை மௌனமாய் மூடி வைத்தே, வசந்தத்தை உலகிற்குப் பரிசளிக்கும்! சுயமரியாதை எனும் மையினால் எழுதப்பட்டு, அன்பெனும் நூலினால் கோர்க்கப்பட்டவள்! சமூகத்தின் தடைகளைத் தகர்த்து ...

ప్రేమ యుద్ధంలో నేను గెలిచాను

ప్రేమ యుద్ధంలో నేను గెలిచాను, కానీ చివరికి నిన్ను కోల్పోయాను! ఎందుకంటే... నీ అంతట నువ్వే దూరంగా వెళ్లాలని నిశ్చయించుకున్నావు! ఎన్నడూ మారని నా నిజమైన నిరుపమాన ప్రేమని, ఈరోజు నువ్వు కోల్పోయి నిలబడ్డావు...! చివరికి... వెళ్ళిపోవాలని అనుకున్న ఒక స్త్రీని మాత్రమే నేను కోల్పోయాను! కానీ నువ్వు... చివరి శ్వాస వరకు నీతోనే జీవించాలనుకున్న ఒక స్వచ్ఛమైన హృదయాన్ని కోల్పోయావు! మనసులో ఎలాంటి కపటం తెలియకుండా, ఇన్నాళ్లూ నీ నీడలా బతికానే! నువ్వు గుడ్ బై చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్న క్షణాన, ఏం చేయాలో తోచక ఒంటరిగా విలపించానే! నేను చేసిన త్యాగం విలువ నీకు కనిపించలేదు, నీ మౌనం వెనుక ఉన్న అర్థం నాకు బోధపడలేదు! చివరికి... వెళ్ళిపోవాలని అనుకున్న ఒక స్త్రీని మాత్రమే నేను కోల్పోయాను! కానీ నువ్వు... చివరి శ్వాస వరకు నీతోనే జీవించాలనుకున్న ఒక స్వచ్ఛమైన హృదయాన్ని కోల్పోయావు! కోల్పోయింది నేనే అని ఈ ప్రపంచం అనవచ్చు, కానీ అసలు నిజం అది కాదు కదా! ఏదో ఒక రోజు నా ప్రేమ లోతు నీకు తెలిసిన నాడు, నీ మనసు నా కోసం తల్లడిల్లిపోతుంది! నువ్వు వెతికినా దొరకని మహా నిధి నా ప్రేమ, ఇక నీ జీవితంలో మిగిలేది కేవలం శూన్యమే! దూరంగా వెళ్ళిపోవడం...

அன்பின் போரில் நான் வென்றுவிட்டேன்

அன்பின் போரில் நான் வென்றுவிட்டேன்,  ஆனால் உன்னை நான் இழந்துவிட்டேன்! ஏனென்றால்... நீயாகவே விலகிச் செல்லத் துணிந்தாய்! மாறாத என் உண்மையான பேரன்பை, இன்று நீ இழந்து நின்றாய்...! இறுதியில்... விலகிப் போக நினைத்த ஒரு மனிதனை மட்டும்தான் நான் இழந்தேன்! ஆனால் நீயோ... இறுதிவரை உன்னோடு வாழ நினைத்த ஒரு தூய நெஞ்சை இழந்துவிட்டாய்! நெஞ்சில் துரோகம் ஏதும் அறியாமல், உந்தன் நிழலாய் வாழ்ந்தேனே! விடைபெற்றுப் போகும் முடிவை நீ எடுக்க, வழியின்றி நானும் தவித்தேனே! என் தியாகத்தின் மதிப்பு உனக்குத் தெரியவில்லை, உன் மௌனத்தின் அர்த்தம் எனக்குப் புரியவில்லை! இறுதியில்... விலகிப் போக நினைத்த ஒரு மனிதனை மட்டும்தான் நான் இழந்தேன்! ஆனால் நீயோ... இறுதிவரை உன்னோடு வாழ நினைத்த ஒரு தூய நெஞ்சை இழந்துவிட்டாய்! இழந்தது நானென்று உலகம் சொல்லும், ஆனால் உண்மை அதுவல்லவே! என் அன்பின் ஆழம் புரியும் நாளில், உன் நெஞ்சம் ஏங்கித் தவித்திடுமே! நீ தேடினாலும் கிடைக்காத பேரன்பு என் நெஞ்சம், இனி உன் வாழ்வில் எஞ்சப்போவது வெறும் மிச்சம்! விலகிச் சென்றது உந்தன் விருப்பம், விதி என்று சொல்லி நான் கடந்து போவேன்! உன் இழப்பின் வலி என்னை வாட்ட...

போராடு போராடு...

போராடு போராடு... போரற்ற உலகை உருவாக்க போராடு! மானுடம் வாழும் ஒரு  பூமி  வேண்டும் - அதில் மரணத்தின் ஓலங்கள் ஓய வேண்டும்! துப்பாக்கிக் குழல்கள் பூக்களைப் பிரசவிக்க, சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்கப் போராடு! ஆயுதம் ஏந்தும் கைகள் யாவும், அன்பை ஏந்திடப் போராடு! தேசத்தின் எல்லைகள் கோடுகள் அல்ல, மனிதனைப் பிரிக்கும் சுவர்கள் இல்லையென்று, போராடு போராடு... போரற்ற உலகை உருவாக்க போராடு! குருதியின் நிறமும் ஒன்றுதானே - அதை நிலத்தினில் சிந்துவது நியாயம்தானா? அதிகாரப் பசிக்கு மனித உயிர் பலியா? அழுதழும் தாய்களின் கண்ணீர் வீணாகலாமா? பாலகன் கைகளில் பொம்மைகள் வேண்டும், போர்க்களச் சாம்பலில் இடிபாடுகள் தீர வேண்டும்! இனம் மொழி கடந்து மனிதமாய் இணைந்திட, இறுதிப் போராக இதை மாற்றிடவே...! ஆயுதம் ஏந்தும் கைகள் யாவும், அன்பை ஏந்திடப் போராடு! தேசத்தின் எல்லைகள் கோடுகள் அல்ல, மனிதனைப் பிரிக்கும் சுவர்கள் இல்லையென்று, போராடு போராடு... போரற்ற உலகை உருவாக்க போராடு! யுத்தங்கள் வென்ற சரித்திரம் யாவும், மரணத்தின் மீதே எழுதப்பட்டவை அன்றோ? அமைதியின் பாதையே வாழ்வின் தத்துவம், அதை உணராத நெஞ்சம் மனித நெஞ்சமா? விண்ணில் பற...

காரிருள் நீங்கிடும் விடியல் வரும்

காரிருள் நீங்கிடும் விடியல் வரும், கண்ணீர் துளிகளும் பனியாய் மறையும்! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் வாழ்விலும் புது வசந்தம் வந்துதிக்கும்! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் வாசலில் விடியலின் ஒளி பிறக்கும்! நம்பிக்கை விதைத்து வை நெஞ்சினிலே, நாளை நமதென்றே துணிந்திடுமே! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் தலைமுறை துயரங்கள் யாவும் தீரும்! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - புது நம்பிக்கை வாசல்கள் திறந்து கொள்ளும்! சித்திரை வெயிலில் உழைத்த நிலம், ஐப்பசி கார்த்திகை மழைக் காலம், மார்கழிப் பனியின் குளிர் கடந்து, மகிழ்ச்சியின் அறுவடை வந்திடுமே! மண்பானை பொங்கும் நுரை போலே - நம் மனதினில் நிம்மதி பெருகிடுமே! உழுதவன் வியர்வைக்கு விலை கிடைக்கும், உலகினில் பசிப்பிணி ஓய்ந்திடுமே! நம்பிக்கை விதைத்து வை நெஞ்சினிலே, நாளை நமதென்றే துணிந்திடுமே! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் தலைமுறை துயரங்கள் யாவும் தீரும்! வாழ்க்கைப் பயணம் ஒரு வட்டம் அன்றோ? வந்த துயரங்கள் நிரந்தரமா? சோதனை மேகங்கள் சூழ்ந்திட்டாலும், சூரியன் மறைவது உண்மையாகுமா? தடைகளை உடைத்தே நீ நிமிர்ந்து நில்லு, தை மகள் உனக்கொரு வழி தருவாள்! இழந்தவை யாவும் மீ...

மலர்களின் வாசம் வீசுதடி

பூந்தோட்டத்து நிழலில் நின்றாடும் வண்ண தேவதை நீயடி... என் நெஞ்சின் கூட்டிற்குள் சிறகடிக்கும் சின்னப் பறவை நீயடி! உன் கூந்தலில் சூடிய மல்லிகைப் பூக்கள் உன் அழகுக்குக் கவிதை சொல்லும், நீ ஓரக்கண்ணால் பார்க்கும் பார்வையில் என் உலகமே உறைந்து போகும்! மலர்களின் வாசம் வீசுதடி - என் மனசெல்லாம் உந்தன் நினைவதடி! பறவையின் கீதம் கேட்குதடி - அது உன் குரல் என்றே தோணுதடி! பூவாகப் பூத்தவளே... என் நெஞ்சில் வாழ்பவளே! பறவையாய் என் வானில் பறக்கின்ற பேரழகே! நீ நடந்து போகும் பாதையெல்லாம் மலர்கள் தலைவணங்கி நிற்கும், நீ சிரிக்கும் சிரிப்பின் ஒலியைக் கேட்டு குயில்கள் பாடம் கற்கும்! வண்ணத்துப்பூச்சிகள் யாவும் உந்தன் தோள்களில் வந்து ஆடும், உன் கைகளில் ஏந்திய பூக்களை விடவும் உனது இதயம் இன்னும் மென்மையாகும்! காற்றினில் அசையும் கிளைகளைப் போலே... உன் கைகள் அசைந்தால் கவிதைகள் பிறக்கும்! கூட்டமாய் பறக்கும் பறவைகள் கூட... உன் ஒற்றைப் பார்வைக்கு சிறகை ஒடுக்கும்! பூமிக்கு வந்த நிலவோ நீ... என் புன்னகைக்கு சொந்தமான உறவோ நீ! மலர்களின் வாசம் வீசுதடி - என் மனசெல்லாம் உந்தன் நினைவதடி! பறவையின் கீதம் கேட்குதடி - அது உன் குரல் என்...