Perspective

  வாழ்வின் ஆனந்தம் கொண்டாடுவோம் ஒவ்வொரு நொடியும் சுவைப்போம்! சின்னச் சின்ன இன்பம் போதும் சிரிப்பால் நாளும் நிறைப்போம்! காலை சூரியன் எழும் கதிரும் பறவைக் கூட்டம் பாடும் இசையும் பூக்களின் வாசம், தென்றலின் வீசும் அழகான உலகின் அற்புதக் காட்சி. அலைகடல் ஓசை, மழையின் சாரல் எல்லாமே இங்கு இறைவன் சீரல். நண்பர்களோடு கூடும் நேரம் நகைச்சுவை பேசி மகிழும் தாளம் குடும்பத்தோடு உண்ணும் கவளம் பகிர்ந்து கொள்ளும் அன்பின் ஆழம். தோல்வியில் பாடம், வெற்றிக்கு வேடம் கண்ணீரில் கூட நம்பிக்கை சேரும்! கனவுகள் காணும் நெஞ்சில் உறுதி முயற்சி செய்தால் எல்லாம் விருத்தி ஓடும் காலம் திரும்பி வருமா? வாழும் ஒவ்வொரு நாளும் திருவிழா! மனதில் அமைதி, முகத்தில் மலர்ச்சி இதுவே வாழ்வின் உண்மையான சொத்து!

வாழ்வின் ஆழம் அன்பே அன்பே வாசல் தோறும் இன்பம் அன்பே இதயம் தோறும் வாழும் உணர்வே இறைவன் வடிவம் அன்பே அன்பே! தாயின் மடியில் தவழும் வாசம் தந்தையின் தோளில் தவமும் நேசம் சகோதர பாசம், சிநேகிதர் நேசம் எல்லாமே இங்கு அன்பின் சுவாசம். வேற்றுமை போக்கும் மேஜிக் இது உலகை இணைக்கும் சக்தி இது! கண்கள் பேசும் காதல் மொழி மௌனம் கூட சுகமே வழி துணையின் கரம் பிடிக்கும் நேரம் துயரம் கூட பறந்து போகும். கருணை பொழியும் மழையிது காயங்கள் ஆற்றும் மருந்தினிது! கோபம் மறைய, மன்னிப்பு மலர அன்பின் வழி தான் எந்நாளும் பெற உயிரில் கலந்து, உறவில் வளர்ந்து மனிதம் போற்றும் மாபெரும் செல்வம். பிறர் நலம் நாடும் பெருமதியிது மனித குலத்தின் ஒளிவிளக்கிது!

வெற்றி என்ற சத்தம், விண்ணைத் தொட்டதே, சந்தோஷம் நெஞ்சில், பொங்கிப் பெருகுதே. போராட்டக் களத்தில், வியர்வை சிந்தினோம், வெற்றியின் கோப்பையை, இன்று ஏந்தினோம்! துவண்டு போன நாட்கள், தூக்கமில்லா இரவுகள், தோல்விகள் தந்த பாடம், கற்றுத் தெளிந்தோம். இழந்து போன கனவை, மீண்டும் மீட்டினோம், இதயத்தில் துணிந்து, இன்னல்களை வென்றோம். முள் நிறைந்த பாதையும், மலர்ப் பாதையானது, முடிவெடுத்த கணமே, எல்லாம் சாத்தியமானது. நம்பிக்கை ஒன்று, கலங்கரை விளக்கமாய், வழி காட்டி நின்றது, இருண்ட நேரத்திலும். உறவுகள் தந்த தோள், நண்பர்கள் தந்த கை, உண்மையான அன்பு, உறுதுணையாய் நின்றது. ஒவ்வொரு அடியிலும், ஒரு பாடம் கற்றோம், இன்று இந்த மேடையில், பெருமையுடன் நின்றோம். இது முடிவல்ல, புதிய ஆரம்பம், இன்னும் பல சிகரம், எட்டக் காத்திருக்கும். கர்வத்தை துறப்போம், பணிவுடன் வாழ்வோம், கற்றுக்கொண்ட பாடத்தை, என்றும் மறவோம். எதிர்நோக்கிச் செல்வோம், ஏறுவோம் மேலே. வெற்றியே வாழ்வு, வீரமே வழிகாட்டி, மகிழ்ச்சியில் திளைப்போம், மன நிறைவுடன். இந்தப் பயணம், தொடரட்டும் நாளும். வாழ்க வெற்றி! வாழ்க நாம்!

காதல் வானம் நீளப் போகுது, சந்தோஷம் நெஞ்சில் சேரப் போகுது. இணைந்தே நாம் நடப்போம், இதயம் பாடுது, வாழ்வே இனிதாக, வான் வெளி மின்னுது. சின்னச் சின்ன சண்டைகள், சிந்திடும் சிரிப்புகள், சேர்ந்தே கடப்போம், சுகமான நினைப்புகள். உன் கரம் பிடித்து, உலகு நான் மறப்பேன், கண் மூடித் திறந்தால், காதலில் திளைப்பேன். ஒரு சொல் போதும், ஊமையாய் நான் நின்றேன், உன் பார்வை போதும், உயிருடன் கலந்தேன். மௌனமாய் நீயும், மயிலாய் நானும் ஆட, மொழி தேவையில்லை, விழிகள் பேசும் கூட. பூ பூத்த சோலை, புன்னகை சிந்த, நீயும் நானும் சேர்ந்தால், நெஞ்சம் தான் திமிர. இரவுகள் நிலவாலே, பகல்கள் உன் ஒளியாலே, என் உலகம் உன்னாலே, எந்தன் காதலாலே. காலங்கள் மாறலாம், காட்சிகள் மறையலாம், நம் காதல் மட்டும், என்றுமே நிலைக்கலாம். நரை கூடும் போதும், ஞானம் வரும் போதும், கரம் கோர்த்து நடப்போம், கனவுகள் வாழும். நீயும் நானும் ஒன்றாய், நித்தமும் வாழ்வோம். காதலே வாழ்க்கை, காதலே சுவாசம், காதலால் நிறைந்தால், பூமியும் சொர்க்கம். இனிதே வாழும், இன்பமே சேரும். நம் காதல் வாழ்க, நாளும் வளர்க!

கவலைகள் எதற்கு, கானங்கள் கேட்கட்டும், சிரிப்புகள் நிறையட்டும், சுகங்கள் தேடட்டும். வாழ்வின் இசை இது, நாளும் இனித்தது, நிம்மதி நம் கையில், நெஞ்சம் நிறைந்ததே. நேற்றைய கனவோ, நாளைய பயமோ, இன்றுடன் விலகட்டும், இன்முகம் மலரட்டும். சின்னச் சின்ன இன்பம், தினசரி காணட்டும், வானவில் அழகாய், வாழ்வும் மிளிரட்டும். காலை சூரியன், கதிர் பரப்ப, கண்களைத் திறப்போம், புன்னகை பூப்போம். பந்தங்கள் பெருகட்டும், பாசங்கள் ஓங்கட்டும், சண்டைகள் மறையட்டும், சந்தோஷம் சேரட்டும். பகிர்ந்திடும் அன்பில், பெரிதாகும் உலகம், சிறு துளி மழையில், மலர்ந்திடும் சங்கம். உதவிடும் கரங்கள், உயர்த்திடும் உள்ளங்கள், மனித நேயமே, மகிழ்வின் மர்மங்கள். தோல்விகள் வரலாம், தடைகளும் இருக்கலாம், தாண்டிடும் உன்னில், வலிமையே உண்டாகும். நம்பிக்கை வேண்டும், விடாமுயற்சி வேண்டும், ஒவ்வொரு நாளும், புதுப் பாதை தோன்றும். பாடிப் பறப்போம், பாரத்தை இறக்கி. வாழ்கை ஒரு பயணம், வசந்தத்தின் வாசல், அனுபவிப்போம் அதை, ஆனந்த வெள்ளத்தில். சந்தோஷமே மந்திரம், சிரிப்பே நம் செல்வம். மகிழ்வுடன் வாழ்வோம், மனம் நிறைந்து!

வானம் இனி எங்கள் கையில், பாரம் இல்லை கால்களில், பறக்கும் சிறகுகள், பலமாகும் கனவுகள், பெண்ணின் விடுதலை, புத்தம் புதிய காலை. சங்கிலி இட்ட சமூகம் அது, கண்களை மூடிய காலம் அது. "இதுதான் உன் எல்லை" என்றே சொன்னார், "இங்குதான் நீ நிற்க" என்றே கட்டளை இட்டார். ஆனால் இன்று... உள்ளுக்குள் எரிந்த தீ, புதிய பாதையைத் தேடி நாம். விழி திறந்தோம், வழி வகுத்தோம். கல்வியின் வாசல் திறந்தது பார், கனவுகள் ஒவ்வொன்றும் நிஜமானது பார். அடுக்களையில் இருந்தவள், அறிவியல் படைக்கிறாள். வீட்டுக்குள் அடங்கினாள் என்றில்லை, விண்ணையும் அளக்கிறாள். உடையும் தடைகள், உயர்வும் துணைகள். அன்னை அவள், சகோதரி அவள், சக்தி அவள், சிகரம் அவள். தன்னம்பிக்கை தீபமாய் ஒளிர, தடைகளைத் தாண்டிச் செல்வாள். ஒவ்வொரு அடியிலும் வரலாறு எழுதுவாள். இனி இல்லை அடிமைத்தனம், இனி இல்லை பயம். பெண் என்பவள் பெருமை, பூமிக்கு அவள் சக்தி. பெண்மையே வெல்லும்!

  இயற்கையின் கருணை இல்லை, இதோ பார்! வலிகளும், சுமைகளும், தாங்கும் சக்தியும்! உதிரத்தால் எழுதி வைத்தாள், விதியோ இது? ஆனாலும் அவள் எழுவாள், தன் பலத்தால்! பூமியில் பிறந்த பொழுதே, போர் தொடங்கிற்று அவள் கருவில் தாங்கும் உயிர், ஒரு பெரும் சுமை மாதவிடாய் என்னும் ரத்தம், ஒரு மாதாந்திர வலி இருப்பினும் முகம் மலர்ந்து, கடமைகளைச் செய்வாள் கணவனின் நிழலாய் இருந்து, குடும்பத்தை காக்கும் தெய்வம் குழந்தையின் பசியை போக்க, கண்ணீர் மறைக்கும் தேவி வீட்டு வேலைகள் கோடி, ஓய்வில்லை ஒரு நாளும் ஆனாலும் பொறுமை கொண்டு, புன்னகைப்பாள் தினமும் ஆயிரம் தடை வந்தாலும், அசைந்து கொடுக்காத பாறை சொந்த காலில் நிற்க, சூறாவளியாய் மாறுவாள் உரிமைகளை கேட்டு நிற்பாள், உலகமே வியக்கும் படி பெண்மையின் சக்தி இது, யாரும் வெல்ல முடியாதது

గుండె పగిలే పాట ఇది, కనుల నుండి కారే ఏడుపు ఇది. ప్రేమించిన హృదయం నాది, ఒంటరిగా మిగిలిన బ్రతుకు ఇది. ఎండమావిలా కనిపించావు, దాహార్తిని పెంచావు. నీడై వస్తావనుకుంటే, కలగానే కరిగిపోయావు. నువ్వు లేని లోకం చూడు, శూన్యంగా తోచెను నేడు. మాట ఇచ్చావు మాయ చేశావు, మనసుతో ఆడుకున్నావు. పూల దారి వేస్తావనుకుంటే, ముళ్ళ గుచ్చే వెళ్ళిపోయావు. ప్రతి అడుగు గుర్తు చేసెనే, గడిచిన కాలం నిన్నే. కన్నీరు తుడిచే చెయ్యి లేదు, కరిగే మనసుకు ఊరట లేదు. జ్ఞాపకాలు వెంటాడెనే, నిద్రలేని రాత్రులు నన్నే. మరపు మందు లేని జబ్బు, ఈ ప్రేమ పడే బాధలే కదా.

இயற்கையின் இசை கேட்கும் நேரம், இதயம் தன்னாலே துள்ளுமே! பசுமையின் போர்வையில் பூமி, மனதை மயக்கும் அழகே! வானம் நீலத்தின் ஓவியம், மேகங்கள் அதன் கோலங்கள். மரம் செடி கொடிகள் யாவும், பூக்களின் புன்னகை தூவும். காற்றினில் கலந்த வாசம், காதலில் தரும் சுவாசம். ஆற்றின் அலையோரம் நடந்தால், மீன்கள் நடனங்கள் காட்டும். மலையின் சிகரம் தொட்டால், உலகம் காலடியில் தவழும். பறவையின் பாட்டில் உள்ளம், படைத்தவன் பெருமை சொல்லும். மழை நீர்த்துளிகள் விழவே, மண் வாசம் பரவுமே. மாலை சூரியன் மறைய, நட்சத்திரம் கண்ணடிக்கும். இரவின் அமைதி உள்ளத்தில், புது சக்தி தருமே.

என் காதல் அமுதம் நீயே, இதயம் உன்னால் நிறைந்ததே! கண்களில் கவிதை நீயே, வாழ்வின் அர்த்தம் ஆனாயே! வான் மேகம் போலே வந்தாய், மழை போலே பொழிந்தாய். மண் சேரும் நீரைப் போலே, என்னுள் கலந்தாயே! அலை கடலின் ஓசை போலே, என் பெயர் சொன்னாயே! காற்றினில் கலந்த வாசம் போலே, காதல் தந்தாயே! நிலவின் ஒளியாய் நீயே, இருளை நீக்க வந்தாய். மலரின் வாசம் போலே, மனதை மயக்கினாய். உன் சிரிப்பில் உலகம் அழகாய், என் உலகம் நீ ஆனாய். காதல் நோய்க்கும் மருந்தாய், உன் அருகாமை போதுமே! கோடைக் காலத்து தென்றல் நீ, குளிரும் மேகமும் நீ. காலங்கள் மாறுமேயன்றி, காதல் மாறுவதில்லை! மரணத்தின் எல்லை வரையில், உன் நிழலாய் வருவேன். மறு ஜென்மம் ஒன்று இருந்தால், அங்கும் உன்னையே சேர்வேன்!

నీ చూపు నా గుండెలో తేనెల జల్లు కురిసెనే నీ ఊసు నా పెదవిపై చిరునవ్వుల పంట పండిచే! ఎందుకో ఎందుకో తెలియదు నా ప్రపంచం నీతో నిండెను! తెల్లవారే పొద్దులో వెన్నెల నీలా మెరిసావే నిదుర పోని కనులలో కలవై నీవే నిలిచావే! చిరుగాలి లాగా తగిలావే మరుమల్లి వాసన నింపావే అడుగడుగునా తోడుగ నీవే అందమైన బాట వేసావే! మాటలు రాని మౌనంలో మధురం దాగి ఉన్నది నీ పేరే చెప్పగానే నా మనసు ఊగింది! ఆశలు అన్నీ నీవై శ్వాసలు అన్నీ నీవై జన్మజన్మల బంధం నీతోనే మొదలాయే! కనురెప్ప పాపల దూరం అయినా నే విడలేను ప్రతి క్షణం నా లోపల నీ రూపం చూస్తున్నాను! తొలి ప్రేమ నీవై నిలిచావు తుది వరకు తోడుంటావు ఏడు రంగుల హరివిల్లు నా బ్రతుకులో నీవే కదరా!

பிரிந்த நெஞ்சம், துடிக்கும் நெஞ்சம் பேசும் மௌனம், அலைபாயும் எண்ணம் காதல் கொடுத்த வலியோ இது காலம் செய்த சதியோ இது! நிழலாய் நீயும் மறைய நினைவாய் நானும் உருக! கண்முன்னே நீயிருந்தும் கைகூடாத தூரமாய் போனாயே பேசிய வார்த்தைகள் புண் ஆகிப் போக பிரிவின் அம்பு பாய்ந்ததே! மாலையில் வந்த நிலவு கூட உன் முகம் காட்டி மறைக்கிறதே உதிரும் இலைகள் போலே நானும் உன் நினைவில் உதிர்ந்து போகிறேன்! மழைத்துளி கூட இனிப்பதில்லை மனதில் நீ இல்லாத குறையால் பறவையின் கீதம் ரசிப்பதில்லை பக்கினில் நீ இல்லாத வெறுமையால்! பாதியாய் போன என் வாழ்க்கையில் வலிகள் மட்டுமே நிரம்புதடி கடல் தாண்டும் அலைகள் போலே கண்ணீரும் பொங்கி வழியுதடி! கனவுகளில் கூட நீ வந்தால் கண்கலங்கி நான் எழுவேனே உன்னோடு வாழ்ந்த நொடிகளெல்லாம் ஊமையாய் என்னைக் கொல்கிறதே! மறப்பதே மருந்து என்றாலும் மரணமும் கூட மறுக்குதடி மறு ஜென்மம் ஒன்றிருந்தாலும் உன் நினைவில் நான் வாழுவேனே!

காதல் நதியே, காதல் நதியே கண்ணுக்குள்ளே பாயும் நதியே உன்னாலே உலகே புதுமை உயிருக்குள் நீயே இனிமை! பனித்துளி போலே படர்ந்தாயே என் கனவுக்குள் நுழைந்தாயே! மாலை வரும் நேரம், மனம் எங்கும் மோகம் மௌனமாய் நீ பேசும் மொழி வாராத தூக்கம், வந்திடும் ஏக்கம் உன்னாலே பூக்கும் காதல் வழி! வானத்து நிலவாய், வந்தாயே ஒளியாய் என் இருண்ட வாழ்வுக்குள்ளே தென்றலாய் வருடி, தீண்டியே நெஞ்சை காதலின் ராகம் மீட்டுறியே! கண்ணாடி பார்த்தால், உன் பிம்பம் தெரியும் கவிதையாய் நீயே என்னுள்ளே காற்றினில் கலந்தால், உன் வாசம் வீசும் கானமாய் நீயே என்னருகே! ஒரு துளி கூட, உனைப் பிரியாதே உயிர் உள்ளே உன்னைக் கண்டேனே நதியினில் கலக்கும் கடல் அலை போலே உன்னோடு நானும் கலந்தேனே! கோயிலின் மணியாய், கோபுரக் கலசம் உன் நினைவே நித்தம் ஒலிக்குதடி பூவினில் தேனாய், பொய்க்காத நேசமாய் என் வாழ்வே உன்னால் மணக்குதடி! பிறவி பல கோடி, பழகிய பந்தம் உன்னாலே நானும் நிறைவேனே மறு ஜென்மம் ஒன்றிருந்தாலும் உன் மார்பினில் நான் கலப்பேனே!

சின்னக் கண்ணே, செல்வக் கண்ணே சிரிக்கும் பூவே, சிந்தும் தேனே எழுந்திடு நீ, புறப்படு நீ எதிர்காலம் உந்தன் கையிலே! நாளும் நாளும் ஞானம் தேடு நம்பிக்கை உள்ள நெஞ்சிலே! பள்ளி வாசல் உந்தன் கோயில் பாடம் யாவும் தேவ ரகசியம் ஆசான் சொல்லும் அமுத வார்த்தை அறிவின் தீபம் ஏற்றிடுமே! எழுத்தறிந்து உலகை அளப்பாய் எண்ணற்ற கனவுகளை வென்றிடுவாய் வானம் கூட எல்லை இல்லை உன் உழைப்பிற்கு நிகர் ஏதுமில்லை! தோல்வி வந்தால் தளர வேண்டாம் துணிந்து மீண்டும் முயற்சி செய்வாய் தேடல் ஒன்றே உந்தன் ஆயுதம் தியானம் போலே கல்வி உன்வசம்! கணக்கும் அறிவியலும் தோழன் ஆக கலையும் இசையும் துணை நின்றிட சோர்வின்றி நீயும் பறந்து செல்வாய் சாதனைகள் யாவும் உன் வசமே! அன்னை நாட்டின் நம்பிக்கை நீயே அறிவின் ஆற்றல் உன்னிடமே நாளை உலகம் உன் கையில் நன்னடத்தை என்றும் உன்னுடன்! கற்றது கைமண் அளவு என்பார் கல்லாதது உலகளவு காண்பாய் கற்றல் ஒன்றே உன் பாதை கடைசி வரைக்கும் ஒளி சேர்ப்பாயே!

மார்கழிப் பூவே, மார்கழிப் பூவே மனசுக்குள்ளே பூத்த பூவே யாரும் அறியா வாசம் நீயே வாழ்வெல்லாம் வீசும் நேசம் நீயே! மறைச்சு வச்ச மல்லிகை மொட்டு மறைச்சு வச்ச மல்லிகை மொட்டு! வெண்ணிலா பொழிஞ்ச வானம் போலே என் நெஞ்சில் நீயே பொழிந்தாயே பேசாத மௌனம் நெறஞ்சிடத்தான் உன் கண்கள் கவிதை சொல்லுதடி! ஊருக்குள்ளே ஊர்வலம் போனாலும் என் பார்வை உன்னை தேடுமடி உள்ளுக்குள்ளே உருகுதடா ஆசை உயிருக்குள் நீயே வாழ்கிறாய்! கண்ணாடி முன்னாடி நின்றாலும் உன் பிம்பம் வந்து போகுதடி பறந்தாலும் கூட உன் நினைவு என் சிறகாக சேர்ந்து வாழுதடி! நானிருக்கும் நதியினில் நீயே ஒரு அலையாக சேருகிறாய் கடல் சேரும் நதி போலே நானும் உன்னோடு கலந்தே வாழுவேன்! கோயிலில் ஏற்றிய தீபம் போலே என் வாழ்வை நீயே ஒளிர்த்தாயே மந்திரம் சொல்லாத தேவதையே என் மனசுக்குள் நீ குடியேறினாய்! ஒரு சொல்லில் மயங்கிய நெஞ்சம் உன் பெயரை நெஞ்சில் ஏந்துமடி உதிராத பூவாய் நீயே என் உறவுக்குள் வாசம் சேர்ப்பாயே!

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை பண்பும் பயனும் அதுவே, நிதமும் அதுவே! இல்லறம் செழிக்க, இதயம் நிறைய, இறைவன் தந்த இனிய வழி இதுவே! கணவன் மனைவிக்குள் கண்ணியக் காதல் கரம் கோர்த்து நடக்கும் கருணையின் ஓட்டம் ஒருவர் நலனில் ஒருவர் அக்கறை உலகோர் போற்றும் உத்தம வாழ்வு! சிறு பிணக்குகளும் சரிந்தே போகும் சமாதானம் அங்கு நிலைத்தே வாழும். அறமெனும் தீபம் அகத்தினில் எரிய நேர்மையும் வாய்மையும் தினம்தினம் பெருக பிறருக்கு உதவும் பண்பும் பெருகும் பெருமையாய் வாழ்வில் என்றும் வாழலாம்! தர்மத்தின் பாதை தடம் புரளாது தலைமுறை தலைமுறை புகழும் தழைக்கும். பண்பெனும் செல்வம் இல்லறக் கோட்டை பாசமும் நேசமும் அங்கே ஆட்சி குழந்தைச் செல்வம் குதூகலம் சேர்க்கும் குறைவின்றி இன்பம் அங்கே பொங்கும்! கூடி வாழ்ந்தால் கோடி நன்மை குறையாது என்றும் ஆனந்த வெள்ளம். பயனெனும் லாபம் இல்லறத்தின் சாரம் பரம்பரைக்கே இது பெரும் ஆதாரம் மன நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் சேர மாறாத செல்வம் இதுவே ஆகும்! பிறவிப் பயனைத் தந்திடவே பெருவாழ்வு தரும் இல்லறமே!

தோல்வி என்பதை எண்ணாதே! வெற்றி நிச்சயம் உனக்கே! மனதளவில் நீ வீழ்ந்தால், மண்ணில் எழவே முடியாது! முயற்சியே செய்யாமல் முடங்கிப் போனால் வெற்றியின் வாசல் உனக்கில்லை! நடைபழகும் குழந்தை தடுக்கி விழுந்தால், எழுந்து நடக்க மறக்குமா என்ன? எத்தனை முறை வீழ்ந்தோம் என்றில்லை எழுந்த பின்னரும் விடவில்லை! அவமானச் சொற்கள் அம்புபோல் தைத்தாலும், அசைந்து கொடுக்காதே உன் இலக்கில்! தடைகள் ஆயிரம் வந்தாலும் தள்ளி விடு துணிந்து! சிங்கத்தின் கர்ஜனை பயமறியாதே, சூழ்நிலைகள் எதுவாக இருந்தாலும்! தோல்வியென்பது ஒரு பாடம் மட்டுமே, வெற்றிக்கு வழி சொல்லும் ஆசான் அது! நம்பிக்கை ஒன்று போதும் உனக்கு, விதியை மாற்றிட முடியும் உன்னால்!

கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும், தேடுங்கள் கண்டடைவீர்கள் தட்டுங்கள் திறக்கப்படும், இயேசுவின் நாமம் சொல்லி! கண்ணீரைத் துடைப்பார், கவலைகள் நீக்குவார் கர்த்தரின் கிருபையால், புதுவாழ்வு பெறுவோம்! உலகத்தின் பாரங்கள் உன்னை அழுத்தும்போது நம்பிக்கை இழந்திடும் நேரம் வரும்போது அவரை நோக்கிப் பார், அன்பின் கரம் நீட்டும் ஆண்டவர் இயேசு உந்தன் துணை நிற்பார்! நோய்களின் பிடியிலே நொந்து நீ வாடும்போது வறுமையின் கொடுமையால் மனம் சோர்ந்து போகும்போது ஜெபத்தின் கரம்பிடி, ஜெயம் நிச்சயம் உண்டு ஜீவனுள்ள தேவன் உன் தேவை அறிவார்! பாவத்தின் சங்கிலி உன்னை கட்டிப் போடும்போது அமைதியின்றி உன் மனம் அலைபாய்ந்து போகும்போது கல்குவாரி சிலுவை கதையை நினைத்துப் பார் கண்ணீரில் கழுவுவார், மன்னிப்பு அளிப்பார்! வாழ்க்கைப் பயணத்தில் வழி தெரியாமல் திணறி எதிர்காலம் குறித்து பயந்து நீ அஞ்சும் போது அவர் பாதையில் நட, வெளிச்சம் காண்பிப்பார் அதிசயங்கள் செய்வார், அற்புதங்கள் தருவார்!

உன் பார்வை போதும் என் காதல் சொல்ல, பெற்றோர் மறுப்பால் பிரிந்தேனே இன்று. மரணமே வந்தாலும், என் நெஞ்சில் நீயே. மறவாதே என்னையும், உன் இதயம் நான். உன்னோடு நான் வாழ்ந்த ஒவ்வொரு நொடியும் கண்ணீரில் கரைகிறது என் காதல் கதையாய் உன் நினைவுகள் என்னை வாட்டும் போது வாழ்வே வேண்டாம் என்று தோன்றும் உன் கரம் பிடித்து நடந்த பாதைகள் இன்று முட்களாய் குத்துகின்றன உன் சிரிப்பை கேட்க ஏங்கும் செவிகள் சத்தமில்லா உலகினில் தவிக்கின்றன என் ஆசைகள் எல்லாம் உன்னுடன் தான் உன் மடி சாய்ந்து உறங்க வேண்டும் ஆனால் விதியின் விளையாட்டு என்னவோ பிரிந்து வாழும்படி செய்துவிட்டது என் ஜென்மங்கள் தாண்டி தொடரும் நீ கண்கலங்க வேண்டாம் என் காதலே உன் வாழ்க்கை சிறக்க வேண்டும் நான் உன்னை காதலித்ததால் மீண்டும் ஒரு பிறவி கிடைத்தால் உன் மகளாய் பிறக்க வேண்டும் அப்போது கூட முடியாதா உன் அணைப்பில் நானும் வாழ?

என் கண்மணி, என் கண்மணி, எங்கே போனாய் நீ? கண்கலங்கும் கவிதையானேன், காரணம் என்னடி? தெரியாத ஒரு பிரிவு, தீராத ஒரு வலி, இதயத்தில் நீ தந்த காயம், ஆழமான மொழி. பேசித் தீராத இரவுகள், சிரித்த நாட்கள் எங்கே? நினைவுச் சுவரில் ஓவியமாய், நீ மட்டும் இங்கே. ஏன் பிரிந்தாய், ஏன் மறைந்தாய்? சொல்லாமல் போனதென்ன? என் வாழ்வில் சூரியன் மறைந்து, இருளானதே என்ன? உன் முகம் காணும் ஆசையுடன், தெரு முனையில் நின்றேன். உன் குரல் கேட்க ஏங்கி, என் காதுகளை நீட்டினேன். வெற்றிடமாய் உன் இடம், என் அருகில் நீ இல்லை. கண்ணீரும் காயமும், என் துணையாகவே அலை. காலம் என்னும் நதியினிலே, கரைந்து போனதோ காதல்? காற்றோடு கலந்து போனதோ, நீ தந்த உறுதிமொழி? உடைந்த சங்கின் ஓசையாய், என் மனதுக்குள் நீ. அறியாத காரணத்தால், தொலைந்ததோ என் வாழ்வு. மறக்க நினைக்கிறேன் உன்னை, மறக்க முடியாமல் தவிக்கிறேன். ஒவ்வொரு கணத்திலும் உந்தன், நினைவுகளோடு வாழ்கிறேன். கண்மணியே, கண்மணியே, திரும்புவாயோ ஒருநாள்? என் வாழ்வின் வசந்தமாய், வருவாயோ மறுநாள்?