Perspective

பல்லாயிரக் கணக்கான வரிகள் கொண்ட, பல கவிதைகள் அடங்கிய ஒரு புத்தகம்! படித்து முடித்திடவே முடியாத பேரண்டம், அந்தப் புத்தகத்தின் பெயர் தான் "பெண்"! பிரபஞ்ச ரகசியங்கள் யாவையும் தாங்கி, புன்னகையால் வாசிக்கப்படும் காவியம்! ஒரு பக்கம் பொறுமையின் சிகரம் காட்டும், மறு பக்கம் தியாகத்தின் ஆழம் பேசும்! வலிகளை மௌனமாய் மூடி வைத்தே, வசந்தத்தை உலகிற்குப் பரிசளிக்கும்! பல்லாயிரக் கணக்கான வரிகள் கொண்ட, பல கவிதைகள் அடங்கிய ஒரு புத்தகம்... "பெண்"! அவள் மழலைச் சிரிப்பினில் ஒரு கவிதை, அறிவைப் பெருக்கும் கல்வியில் ஒரு கவிதை! வீட்டை ஒளிரச் செய்யும் தீபமாய் நின்று, விழுமியங்கள் காக்கும் பண்பினில் ஒரு கவிதை! மகள் என்ற வடிவில் முதல் அத்தியாயம், மனைவி என்ற பொறுப்பில் தொடரும் காவியம்! தாயென்ற சொல்லில் முற்றுப்பெறாமல், தலைமுறை தாண்டி வாழுமே அவள் சரித்திரம்! ஒரு பக்கம் பொறுமையின் சிகரம் காட்டும், மறு பக்கம் தியாகத்தின் ஆழம் பேசும்! வலிகளை மௌனமாய் மூடி வைத்தே, வசந்தத்தை உலகிற்குப் பரிசளிக்கும்! சுயமரியாதை எனும் மையினால் எழுதப்பட்டு, அன்பெனும் நூலினால் கோர்க்கப்பட்டவள்! சமூகத்தின் தடைகளைத் தகர்த்து ...

அன்பின் போரில் நான் வென்றுவிட்டேன்,  ஆனால் உன்னை நான் இழந்துவிட்டேன்! ஏனென்றால்... நீயாகவே விலகிச் செல்லத் துணிந்தாய்! மாறாத என் உண்மையான பேரன்பை, இன்று நீ இழந்து நின்றாய்...! இறுதியில்... விலகிப் போக நினைத்த ஒரு மனிதனை மட்டும்தான் நான் இழந்தேன்! ஆனால் நீயோ... இறுதிவரை உன்னோடு வாழ நினைத்த ஒரு தூய நெஞ்சை இழந்துவிட்டாய்! நெஞ்சில் துரோகம் ஏதும் அறியாமல், உந்தன் நிழலாய் வாழ்ந்தேனே! விடைபெற்றுப் போகும் முடிவை நீ எடுக்க, வழியின்றி நானும் தவித்தேனே! என் தியாகத்தின் மதிப்பு உனக்குத் தெரியவில்லை, உன் மௌனத்தின் அர்த்தம் எனக்குப் புரியவில்லை! இறுதியில்... விலகிப் போக நினைத்த ஒரு மனிதனை மட்டும்தான் நான் இழந்தேன்! ஆனால் நீயோ... இறுதிவரை உன்னோடு வாழ நினைத்த ஒரு தூய நெஞ்சை இழந்துவிட்டாய்! இழந்தது நானென்று உலகம் சொல்லும், ஆனால் உண்மை அதுவல்லவே! என் அன்பின் ஆழம் புரியும் நாளில், உன் நெஞ்சம் ஏங்கித் தவித்திடுமே! நீ தேடினாலும் கிடைக்காத பேரன்பு என் நெஞ்சம், இனி உன் வாழ்வில் எஞ்சப்போவது வெறும் மிச்சம்! விலகிச் சென்றது உந்தன் விருப்பம், விதி என்று சொல்லி நான் கடந்து போவேன்! உன் இழப்பின் வலி என்னை வாட்ட...

போராடு போராடு... போரற்ற உலகை உருவாக்க போராடு! மானுடம் வாழும் ஒரு  பூமி  வேண்டும் - அதில் மரணத்தின் ஓலங்கள் ஓய வேண்டும்! துப்பாக்கிக் குழல்கள் பூக்களைப் பிரசவிக்க, சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்கப் போராடு! ஆயுதம் ஏந்தும் கைகள் யாவும், அன்பை ஏந்திடப் போராடு! தேசத்தின் எல்லைகள் கோடுகள் அல்ல, மனிதனைப் பிரிக்கும் சுவர்கள் இல்லையென்று, போராடு போராடு... போரற்ற உலகை உருவாக்க போராடு! குருதியின் நிறமும் ஒன்றுதானே - அதை நிலத்தினில் சிந்துவது நியாயம்தானா? அதிகாரப் பசிக்கு மனித உயிர் பலியா? அழுதழும் தாய்களின் கண்ணீர் வீணாகலாமா? பாலகன் கைகளில் பொம்மைகள் வேண்டும், போர்க்களச் சாம்பலில் இடிபாடுகள் தீர வேண்டும்! இனம் மொழி கடந்து மனிதமாய் இணைந்திட, இறுதிப் போராக இதை மாற்றிடவே...! ஆயுதம் ஏந்தும் கைகள் யாவும், அன்பை ஏந்திடப் போராடு! தேசத்தின் எல்லைகள் கோடுகள் அல்ல, மனிதனைப் பிரிக்கும் சுவர்கள் இல்லையென்று, போராடு போராடு... போரற்ற உலகை உருவாக்க போராடு! யுத்தங்கள் வென்ற சரித்திரம் யாவும், மரணத்தின் மீதே எழுதப்பட்டவை அன்றோ? அமைதியின் பாதையே வாழ்வின் தத்துவம், அதை உணராத நெஞ்சம் மனித நெஞ்சமா? விண்ணில் பற...

காரிருள் நீங்கிடும் விடியல் வரும், கண்ணீர் துளிகளும் பனியாய் மறையும்! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் வாழ்விலும் புது வசந்தம் வந்துதிக்கும்! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் வாசலில் விடியலின் ஒளி பிறக்கும்! நம்பிக்கை விதைத்து வை நெஞ்சினிலே, நாளை நமதென்றே துணிந்திடுமே! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் தலைமுறை துயரங்கள் யாவும் தீரும்! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - புது நம்பிக்கை வாசல்கள் திறந்து கொள்ளும்! சித்திரை வெயிலில் உழைத்த நிலம், ஐப்பசி கார்த்திகை மழைக் காலம், மார்கழிப் பனியின் குளிர் கடந்து, மகிழ்ச்சியின் அறுவடை வந்திடுமே! மண்பானை பொங்கும் நுரை போலே - நம் மனதினில் நிம்மதி பெருகிடுமே! உழுதவன் வியர்வைக்கு விலை கிடைக்கும், உலகினில் பசிப்பிணி ஓய்ந்திடுமே! நம்பிக்கை விதைத்து வை நெஞ்சினிலே, நாளை நமதென்றే துணிந்திடுமே! தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும் - நம் தலைமுறை துயரங்கள் யாவும் தீரும்! வாழ்க்கைப் பயணம் ஒரு வட்டம் அன்றோ? வந்த துயரங்கள் நிரந்தரமா? சோதனை மேகங்கள் சூழ்ந்திட்டாலும், சூரியன் மறைவது உண்மையாகுமா? தடைகளை உடைத்தே நீ நிமிர்ந்து நில்லு, தை மகள் உனக்கொரு வழி தருவாள்! இழந்தவை யாவும் மீ...

பூந்தோட்டத்து நிழலில் நின்றாடும் வண்ண தேவதை நீயடி... என் நெஞ்சின் கூட்டிற்குள் சிறகடிக்கும் சின்னப் பறவை நீயடி! உன் கூந்தலில் சூடிய மல்லிகைப் பூக்கள் உன் அழகுக்குக் கவிதை சொல்லும், நீ ஓரக்கண்ணால் பார்க்கும் பார்வையில் என் உலகமே உறைந்து போகும்! மலர்களின் வாசம் வீசுதடி - என் மனசெல்லாம் உந்தன் நினைவதடி! பறவையின் கீதம் கேட்குதடி - அது உன் குரல் என்றே தோணுதடி! பூவாகப் பூத்தவளே... என் நெஞ்சில் வாழ்பவளே! பறவையாய் என் வானில் பறக்கின்ற பேரழகே! நீ நடந்து போகும் பாதையெல்லாம் மலர்கள் தலைவணங்கி நிற்கும், நீ சிரிக்கும் சிரிப்பின் ஒலியைக் கேட்டு குயில்கள் பாடம் கற்கும்! வண்ணத்துப்பூச்சிகள் யாவும் உந்தன் தோள்களில் வந்து ஆடும், உன் கைகளில் ஏந்திய பூக்களை விடவும் உனது இதயம் இன்னும் மென்மையாகும்! காற்றினில் அசையும் கிளைகளைப் போலே... உன் கைகள் அசைந்தால் கவிதைகள் பிறக்கும்! கூட்டமாய் பறக்கும் பறவைகள் கூட... உன் ஒற்றைப் பார்வைக்கு சிறகை ஒடுக்கும்! பூமிக்கு வந்த நிலவோ நீ... என் புன்னகைக்கு சொந்தமான உறவோ நீ! மலர்களின் வாசம் வீசுதடி - என் மனசெல்லாம் உந்தன் நினைவதடி! பறவையின் கீதம் கேட்குதடி - அது உன் குரல் என்...

வலிகளுக்கும் ஒரு ஆயுள் இருக்குதடி ஞானப்பெண்ணே - அதைத் தினம் தினம் பொறுமையாய்க் கற்றுத் தருமே காலம் கண்ணே! விழுந்த இடமே உனக்கு முற்றுப்புள்ளி இல்லை - நீ எழுந்து நடந்தால் முட்டி மோதும் வான எல்லை! வலிகளுக்கும் ஒரு ஆயுள் இருக்குதடி ஞானப்பெண்ணே - அதைத் தினம் தினம் பொறுமையாய்க் கற்றுத் தருமே காலம் கண்ணே! நம்பிக்கை துரோகங்கள் உன்னைச் சுட்டெரிக்கலாம் - உன் சுயமரியாதை நடுத்தெருவில் காயப்படலாம்! அவமானப் புயல் வந்து உன்னை வளைக்கலாம் - ஆனால் அடிபடும் இரும்பேதான் கூர்வாளாய் மாறலாம்! நேற்று உன்னை மிதித்த உலகம் இன்றோடு முடியலடி - நாளை உன் வெற்றியைக் கண்டு அது தலைவணங்கி நிற்குமடி! காயங்கள் யாவையுமே ஒருநாள் ஆறிப்போகும் - உன் கண்ணீர்த் துளிகள் யாவும் முத்தாய் மாறிப்போகும்! நேரத்தைக் கடக்கவிடு மெதுவாய் வழிகாட்டும் - இந்த நேரமே உன் நெஞ்சில் புது வலிமை கொண்டு சேர்க்கும்! தோற்றுப்போன கதைகளெல்லாம் தூசு தட்டி எழுந்துவிடும் - உந்தன் தோள்களின் பலம்கண்டு துயரங்கள் ஓடிவிடும்! வலி என்பது உன்னைக் கொல்லும் விஷமல்ல... உன்னைச் செதுக்கிடும் உளியின் அடியல்லவா! காலம் உனக்குக் கொடுத்த இந்த நொடிகளிலே... மீண்டு எழுவதே உனது ...

இறைவா உன்னை நான் சந்திக்கும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தால் கேட்கணுமே - இந்த மனித ஜாதியை ஏன் இத்தனை கொடூரமாய் படைத்தாய் என்று கேட்கணுமே! அன்பைப் படைத்த அதே கைகளால் ஏன் வன்மத்தையும் படைத்தாய்? - ஒரு துளிப் பாசம் தேடும் இதயங்களின் முன்னே ஏன் இத்தனை சுவர்கள் எழுப்பினாய்? இறைவா உன்னை நான் சந்திக்கும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தால் கேட்கணுமே - இந்த மனித ஜாதியை ஏன் இத்தனை கொடூரமாய் படைத்தாய் என்று கேட்கணுமே! பகுத்தறிவு என்றொரு ஆயுதத்தை மனிதன் கையில் கொடுத்தாயே - அதை அடுத்தவன் நெஞ்சைப் பிளப்பதற்கு அவன் பயன்படுத்துவதைப் பார்த்தாயே! விலங்குகளும் கூட பசிக்காக மட்டுமே வேட்டையாடி வாழ்ந்திடுமே - ஆனா மனுஷன் மட்டும் ஏன் சுயநலத்துக்காகப் பிற உயிர்களைக் கொன்றிடுமே? உன் படைப்பில் உயர்ந்தவன் மனிதன் என்று சொன்னது பொய்யோடா? - அவன் செய்யும் அநீதி கண்டு உன் வானம் இன்னும் இடிக்காமல் இருப்பது ஏனோடா? பிஞ்சு உள்ளங்களிலும் வஞ்சகத்தை விதைக்கக் கற்றுக்கொண்டான் - இங்கு அன்பைக் காட்டிவிட்டுப் பின்னாலிருந்து வெட்டப் பழகிக்கொண்டான்! வலிக்கும் நெஞ்சத்தின் அழுகுரல் உனக்குக் கேட்கவில்லையா? - இல்லை படைத்துவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கும் கல் ...

வார்த்தைகள் தீர்ந்துபோகும் பாசத்தின் எல்லையிலே - ஒரு வார்த்தைக்கும் மேலாய் மொழி உண்டு கண்ணீரிலே! அளவுகடந்த அன்பின் வடிவம் அந்தக் கண்ணீர்தானடா - இந்த அகிலத்தில் அதைவிடப் பெருசு வேறேதுவுமே இல்லையடா! வார்த்தைகள் தீர்ந்துபோகும் பாசத்தின் எல்லையிலே - ஒரு வார்த்தைக்கும் மேலாய் மொழி உண்டு கண்ணீரிலே! ஆயிரம் மொழிகள் பேசிடினும் புரியாத பேரன்பு - உந்தன் இமைகளின் ஓரம் துளிர்க்கும்போது விளங்கிடுமே பண்பு! உள்ளத்து உணர்வை உரைப்பதற்கு மொழிகள் போதாது - இந்த ஒற்றைத் துளிக் கண்ணீருக்கு ஈடாக எதுவும் வாராது! பணத்தைக் கொடுத்து வாங்க முடியாத பாசத்தின் சின்னமடா - இது நெஞ்சுக்குள் வாழும் ஈரத்தின் உன்னத சாட்சியடா! துன்பத்தில் வரும் கண்ணீர் உந்தன் பாரத்தைக் குறைத்திடுமே - பெரும் இன்பத்தில் வரும் கண்ணீர் பாசத்தின் எல்லை தொட்டிடுமே! சொல்ல நினைக்கும் வார்த்தையெல்லாம் தொண்டைக்குள் நிற்குமடா - அங்கே சொல்லாமல் சொல்லும் கண்ணீரே பாரத்தைப் போக்குமடா! உயிரின் ஆழத்தில் சுரக்கின்ற தூய்மையான நீரடா - நீ உணர்ந்து பார்த்தால் அதுவே உலகத்தின் பேரழகடா! பேசும் வார்த்தைகள் சிலநேரம் பொய் என்று ஆகலாம்... மௌனங்கள் கூட சிலநேரம் பிரிவை உ...

ஒரு காலத்தில் பிரிந்துவிட்டால் உயிரே போனது போலிருந்தோம் - இன்று ஒன்றுமே நடக்காதது போலே அமைதியாய் கடந்து போகின்றோம்! முழு உலகமாய் இருந்த நெஞ்சம் இன்று முகவரி இழந்து நின்றதே - காலத்தின் பெரிய வன்முறையாலே நினைவுகள் நீர்த்துப் போனதே! ஒரு காலத்தில் பிரிந்துவிட்டால் உயிரே போனது போலிருந்தோம் - இன்று ஒன்றுமே நடக்காதது போலே அமைதியாய் கடந்து போகின்றோம்! காரணமே ஏதுமின்றி பிரியும் காலம் வந்ததடி - நேற்று கட்டி அணைத்த கைகள் இன்று விலகிப் போனதடி! எதிரெதிரே நாம் பார்த்துக் கொள்ளும் நொடிகள் வலிக்குதடி - ஆனா எதுவுமே தெரியாத மனிதர் போலே கால்கள் நடக்குதடி! நெஞ்சம் உடைந்த சத்தம் இங்கே யாருக்கும் கேட்கவில்லை - உந்தன் நினைவை சுமந்து வாழ்வதைத் தவிர வேறு வழியுமில்லை! வலிகளுக்கும் ஒரு ஆயுள் உண்டென்று காலம் சொன்னதடி - அதை மிகவும் பொறுமையாக எனக்குக் கற்றுத் தந்ததடி! மறந்து போவது வன்முறையில்லை இந்த உலகத்திலே - உயிராய் இருந்த உணர்வுகள் யாவும் சாதாரண நினைவாவதிலே! கண்ணீரும் காய்ந்துபோகும் விதியை என்ன சொல்ல? - என் கண்ணாடி இதயம் நொறுங்கிப் போனதை எங்கு போய் சொல்ல? அன்று பிரிவென்பது மரணத்தின் வாசல் என்றிருந்தோம்... இன்று...

அம்மாவின் மடியைத் தாண்டி மாமனின் தோள்கள் உண்டு - எங்கள் தவறுகளைத் தட்டித் திருத்த பெரியப்பா சித்தப்பா உண்டு! கதை சொல்லி நல்வழி காட்டிய தாத்தா பாட்டியின் காலம் - அன்று கூடி வாழ்ந்த சொந்தங்களால் திருவிழா ஆனது இல்லம்! மொத்தத்தில் அந்த நாட்களிலே நாமெல்லாம் வாழ்ந்தோமடா - இன்று சொந்தங்களை முகநூலில் காட்டி நாடகம் ஆடுறோமடா! அம்மாவின் மடியைத் தாண்டி மாமனின் தோள்கள் உண்டு - எங்கள் தவறுகளைத் தட்டித் திருத்த பெரியப்பா சித்தப்பா உண்டு! ஊர் கூடித் தேர் இழுக்க விசேஷங்கள் வந்திடுமே - அங்கே ஊரே வியக்கும்படி சொந்தங்கள் சேர்ந்திடுமே! திண்ணையில் பாய் விரித்து ஒரு வாரம் தங்கிடுமே - அந்தச் சிரிப்பொலிச் சத்தத்திலே கவலைகள் பறந்திடுமே! பங்கிட்டுத் தின்னும் பலகார ருசியும் மறைந்ததடி - இன்று பக்கத்து வீட்டுக்காரன் பேரே மறந்துபோனதடி! கண்டிக்கும் உரிமையோடு பெரியவர்கள் இருந்தாரே - நெஞ்சில் கள்ளமில்லாக் காதலையும் அன்பையும் பொழிந்தாரே! நீதிக்கதை கேட்டு வளர்ந்த நெஞ்சில் நேர்மையிருந்தது - அன்று கூட்டுக்குடும்பப் பெருமையில் தனி சுகமிருந்தது! சுவர்கள் நாலெடுத்துத் தனித்தனி வீடானோம் - இன்று சொந்தங்கள் இருந்தும் அனாதையாய் ந...

கூடவே இருக்கும் துணையைப் பார்த்து நாளும் குறைகள் சொல்றோம் - ஆனா யாரோ ஒருத்தர் துணைக்காய் ஏங்கித் தவிப்பதைப் பார்ப்பதில்லை! இருப்பதைப் பேணிக் காக்கத் தெரியா மனிதக் கூட்டமடா - உந்தன் கையிலிருக்கும் அன்பின் மதிப்பை உணர்ந்து வாழுமடா! கூடவே இருக்கும் துணையைப் பார்த்து நாளும் குறைகள் சொல்றோம் - ஆனா யாரோ ஒருத்தர் துணைக்காய் ஏங்கித் தவிப்பதைப் பார்ப்பதில்லை! சின்னச் சின்ன சண்டைகளாலே முகத்தைச் சுளிக்கின்றோம் - தினம் சிந்தும் அன்பின் ஆழம் மறந்து தூரம் விலகுகின்றோம்! தனிமைக் கொடுமை தாங்க முடியா நெஞ்சங்கள் கோடியடா - ஒரு துணையைக் கேட்டு இறைவனின் முன்னே அழுபவர் தேடியடா! கிடைத்த உறவை மதிக்கத் தெரிந்தால் வாழ்க்கை சொர்க்கமடா - அதை இழந்து நின்றே தேடும்போதுதான் நரகத் துயரமடா! குறைகள் இல்லாத மனிதன் இங்கே எவனுமே இல்லையடா - அன்பில் நிறைகள் மட்டும் பார்க்கத் தெரிந்தால் சண்டையே இல்லையடா! பகிர்ந்து கொள்ள ஒரு ஜீவன் இருப்பது பெரும் வரமடா - இந்த உண்மையைப் புரிந்து கொண்டால் உள்ளம் முழுமையடா! இருப்பதைத் தள்ளி மிதிக்க நினைக்காதே ஏழை மனமே - உன்னை இறுக அணைக்கும் உறவே உனக்குக் கிடைத்த பெரும் தனமே! தனிமையில் வாடும் நெஞ்...

வந்தோம் போனோம் அவ்வளவுதான் இந்த வாழ்க்கைடா - இதற்குப் போயி ஏனடா இவ்வளவு அலட்டல் பண்றடா? கூட வாரா சொந்தம் ஏது நெஞ்சக் கூட்டுக்குள்ளே? - சும்மா கும்மாளமாய் வாழ்ந்துபுடு இருக்கும் நாட்களிலே! வந்தோம் போனோம் அவ்வளவுதான் இந்த வாழ்க்கைடா - இதற்குப் போயி ஏனடா இவ்வளவு அலட்டல் பண்றடா? வாடகைக்கு எடுத்த வீடு இந்த உடம்புடா - இது காலியாகும் போது உனக்கு ஏது சொந்தமுடா? மூட்டை மூட்டையா நீ சேர்த்து வச்ச பணமும் காசும் - உந்தன் மூச்சு நின்ன பின்னே வெறும் காகிதமாய் பேசும்! திமிரைக் காட்டி வாழும் மனிதன் மண்ணுக்குள்ளே போவான் - அங்கு சிரிச்சு வாழும் மனிதன் மட்டும்தான் நெஞ்சில் வாழுவான்! நேத்து என்ன நடந்துச்சுன்னு யோசிச்சு என்ன லாபம்? - நாளைக்கு என்ன நடக்கும்னு நெனச்சா நெஞ்சுக்குள்ளே ஏது வேகம்? இன்னைக்கு இருக்குற சாப்பாட்டை ருசிச்சு நீயும் தின்னு - உன் நெஞ்சில் இருக்குற பாரத்தையெல்லாம் தூக்கிப் போட்டு நின்னு! ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம்தான் இந்த வாழ்க்கையே - இதில் ஆசைப்பட்டு அலட்டிக்காதே வீணாய் நெஞ்சையே! வரும்போது கையில் ஏதும் கொண்டு வரலையே... போகும்போது கையில் ஏதும் கொண்டு போகலையே... இடையில் ஏண்டா இத்தனை சண்டை...

கிழக்கு வெளுத்துடுச்சு கவலைகள் பறந்திடுச்சு - இனி கிடைச்ச இந்த வாழ்வை நாமும் கொண்டாடுவோம்! நேற்று நடந்ததெல்லாம் காத்துல போயிடுச்சு - இன்று புதியதொரு விடியலை நெஞ்சில் ஏந்துவோம்! கிழக்கு வெளுத்துடுச்சு கவலைகள் பறந்திடுச்சு - இனி கிடைச்ச இந்த வாழ்வை நாமும் கொண்டாடுவோம்! முட்கள் இருக்குமுன்னு ரோஜாவை வெறுப்போமா? - சில துன்பங்கள் இருக்குமுன்னு வாழ்வை மறுப்போமா? விழுந்த அடியெல்லாம் உன்னைச் செதுக்கிடுமே - வரும் நெருக்கடி யாவும் உன்னை உயர்த்திடுமே! புன்னகை ஒன்றே போதும் உலகை வெல்வதற்கு - இந்த பூமியில் பிறந்தோமே நாமும் வாழ்வதற்கு! பறவையைப் பாரடா வானத்தில் பறக்குது - அது நாளைக்கு உணவென்று சேர்த்து வைக்கலையே! இன்றுள்ள நொடியினை இன்பமாய் மாற்றிடு - உன் உள்ளத்து அமைதியை உனக்குள்ளே தேடிடு! பணம் காசு தேடி நீ ஓடி அலைந்தாலும் - உன் மனநிறைவு போலொரு பெரும் சொத்து இல்லையே! இருண்ட இரவுக்குப் பின்னே சூரியன் வருவது உறுதி... உன் துணிச்சல் இருந்தாலே கைகளில் சேரும் வெற்றி! வாழ்க்கை என்பது ஒருமுறை வாழும் திருவிழா... ஆடிப்பாடி மகிழ்ந்திடு நெஞ்சில் பயமிலா! கிழக்கு வெளுத்துடுச்சு கவலைகள் பறந்திடுச்சு - இனி கிடைச்ச இந்...

கண்ணாடி உடைந்தால் சத்தம் கேட்கும் உலகத்திலே - இந்த நெஞ்சம் உடைந்த சத்தம் கேட்கவில்லை எவருக்குமே! ஓசை எழுப்பி உடையும் கண்ணாடி ஒருமுறைதான் - ஆனால் மௌனமாய் உடையும் இதயம் தினமும் நூறுமுறைதான்! கண்ணாடி உடைந்தால் சத்தம் கேட்கும் உலகத்திலே - இந்த நெஞ்சம் உடைந்த சத்தம் கேட்கவில்லை எவருக்குமே! சிதறிய துண்டுகள் கைகளில் குத்திக் குருதி வரும் - இங்கு சிதைந்த இதயத்தின் காயங்கள் உள்ளுக்குள் ரத்தமுறும்! உடைந்த கண்ணாடியைப் பார்த்தே ஊரே கூடிடுமே - இந்த உள்ளம் உடைந்ததை அறியாமல் உலகம் சிரித்திடுமே! வெளிச்சத்தைக் காட்டும் பிம்பங்கள் யாவும் நொறுங்கியதே - என் நிழலைக் கூடப் பார்க்க முடியாத இருள் சூழ்ந்ததே! சுவரில் விழுந்த விரிசல் கண்ணுக்குத் தெரிந்திடுமே - நெஞ்சில் விழுந்த வடுக்கள் எவருக்கும் புரியாதே! வார்த்தை ஏதுமின்றி மௌனமாய் அழுகின்றேன் - ஒரு வாக்கியம் பேசாமல் உள்ளுக்குள் சாகின்றேன்! சத்தமிட்டு உடைந்தால் ஆற்றிட ஆளிருக்கோ? - இந்த சத்தமில்லா மரணத்திற்கு சாட்சிகள் யாருமண்டோ? கூச்சல் போட்டு உடையும் கண்ணாடிக்குக் கவலை இல்லை... மௌனமாக உடையும் இதயத்திற்கு விடிவே இல்லை... வலிகள் யாவும் நெஞ்சின் ஆழத்தில் புதைந்தத...

காதல் உடைந்தால் பைத்தியம் ஆவான் என்றே அன்று - நானும் நகைத்துப் போனேன் உலகம் சொன்ன பழமொழி கண்டு! பாவி நெஞ்சில் எனக்கும் அதுவே நடந்த பின்னே - இன்று நானும் நின்றேன் அந்தப் பித்தன் வரிசையின் முன்னே! காதல் உடைந்தால் பைத்தியம் ஆவான் என்றே அன்று - நானும் நகைத்துப் போனேன் உலகம் சொன்ன பழமொழி கண்டு! புத்தி சொன்ன மனிதன் இன்று பித்தனாய் நின்றேனே - என் சுயத்தை இழந்து வீதியில் நிழலாய்த் திரிந்தேனே! வார்த்தை பேசும் மனிதர் நடுவே மௌனமாய் அழுதேனே - ஒரு பூட்டு இல்லாத சிறைக்குள் நானே கைதியாய் ஆனேனே! கண்ணாடி உடைந்தால் சத்தம் கேட்கும் உலகத்திலே - இந்த நெஞ்சம் உடைந்த சத்தம் கேட்கவில்லை எவருக்குமே! அறிவு சொன்ன வழிகள் யாவும் இன்று மறந்ததடி - என் மனசு போன போக்கில் புத்தி தடுமாறுதடி! விளக்கைத் தேடி ஓடும் விட்டில் பூச்சியைப் போலே - ஒரு முடிவே இல்லாத நினைவின் இருட்டில் அலைகின்றேன் நானே! நெருப்பில் வெந்த பின்னேதான் உண்மை புரிந்ததடி - இந்த உலகம் சொன்ன பழமொழி நூறு விழுக்காடு மெய்யடி! நினைவென்னும் நோயில் விழுந்த பின்னே... மருந்து சொல்லும் மருத்துவர் எவருமில்லை... பைத்தியக்காரன் என்று ஊரார் சிரித்தாலும்... உன் நினைவை ம...

பல வருடங்கள் ஓடி மறைந்த பின்னே - உனக்கு எழுதுகிறேன் என் இறுதி மரணக் கடிதத்தையே! நீ பிரிந்து போன அந்த நாள் முதலாய் - இந்த நெஞ்சுக்குள் வற்றவில்லை கண்ணீர் நதியுமே! பல வருடங்கள் ஓடி மறைந்த பின்னே - உனக்கு எழுதுகிறேன் என் இறுதி மரணக் கடிதத்தையே! கூந்தல் கலைத்து நீ நடந்த தெருக்களிலே - நான் பைத்தியமாய் அலைந்த நாட்கள் கோடியடி! ஊரார் பழித்து என்னை சிரித்தபோதும் - உந்தன் பேரைச் சொல்லித்தான் என் நெஞ்சு அழுததடி! பகலெல்லாம் உழைத்து என் உடம்பு வலிக்கையிலே - இரவு உன் நினைவால் என் இதயம் துடிக்குமடி! தூக்கமில்லா இரவுகளில் சுவர்களில் உன் முகம் - என்னை நோக்கியே கேட்பது போல் தோன்றுமடி! காலங்கள் மாறினாலும் காயங்கள் ஆறவில்லை - இந்த ஏழை நெஞ்சில் உன்னைத் தவிர யாருமில்லை! இத்தனை ஆண்டுகளாய் நான் சுமந்த வலியையெல்லாம் - இந்த ஒற்றைக் கடிதத்தில் எழுதி முடிக்க வழியில்லை! மன்னித்துவிடு என்று நான் கேட்கப் போவதில்லை - உன்னை மறக்க முடிவதற்கும் என் கையில் ஏதுமில்லை! வாழும் வரை உன்னை நினைத்து உருகிவிட்டேன் - இன்று வாழ வழியின்றி மண்ணோடு மறைகின்றேன்! இது உனக்கு நான் எழுதும் கடைசி வரிகளடி... இனி உன்னைத் தேடி என் நிழலும் வரா...

ஏற்றி வைத்த தேவதையே ஏமாற்றிப் போனாயே - என் காதல் தீபத்தை நீயே அணைத்துவிட்டாயே! வெளிச்சம் தந்த கைகள் இன்று இருளைத் தந்தது ஏன்? உயிரைத் தந்த நெஞ்சம் இன்று மரணம் தந்தது ஏன்? ஏற்றி வைத்த தேவதையே ஏமாற்றிப் போனாயே - என் காதல் தீபத்தை நீயே அணைத்துவிட்டாயே! அழகு தேவதையாய் என் வாழ்வில் நீ வந்தாய் - நெஞ்சில் அன்பென்னும் சுடரை ஏற்றிப் புன்னகைத்தாய்! அணையாத சுடரென்று உன்னை நான் நம்பியிருக்க - அதே கரங்களால் என் நெஞ்சைக் கலைத்துவிட்டாய்! நெருப்பைத் தந்துவிட்டு நீ விலகிச் சென்ற பின்னே - இந்த உயிரற்ற கூட்டில் நான் சாம்பலாய் நிற்கின்றேனே! ஒளியைக் காட்டி என்னை உன்னோடு நடக்க வைத்தாய் - பாதியில் விளக்கை அணைத்துவிட்டு இருட்டில் தவிக்க வைத்தாய்! வழி தெரியாமல் நான் இங்கே கதறுகின்றேன் - உன்னை வழிபடவே உருகி உருகி அழுகின்றேன்! பூஜை செய்த கைகளே சிலையையும் உடைப்பதா? - நீ காட்டிய காதலுக்கு இதுதான் பரிசா? தீபத்தை ஏற்றியதும் உன்னுடைய விரல்கள்தானே... அதைத் தீயாய் மாற்றிச் சுட்டதும் உந்தன் மனம்தானே... இனி ஒரு வெளிச்சம் என் வாழ்வில் இல்லையடி... உன் நினைவென்னும் இருளில்தான் என் மரணமடி... ஏற்றி வைத்த தேவதையே ஏமாற்றிப் போ...

அம்மா அம்மா என் ஆருயிர் அம்மா - என்னை அழகான பூமிக்குக் கொண்டுவந்த தெய்வம்மா! வார்த்தை ஒன்று நான் பேசும் முன்னமே - என் மௌனத்தின் அழுகையை நீ அறிவாய் கண்ணே! அம்மா அம்மா என் ஆருயிர் அம்மா - என்னை அழகான பூமிக்குக் கொண்டுவந்த தெய்வம்மா! பசிவந்து என் சிறு நெஞ்சைத் துளைக்கையிலே - உன் பாசக் கரங்கள் எனக்கு உணவானதே! அன்பான உன் கண்கள் என் உலகமானதே - உன் ஆலிங்கனம் என்றும் என் வீடானதே! அன்பைக் கற்பித்து இறைவனை வேண்டச் சொன்னாய் - இந்த அவனியில் நற்பண்பே பெரும் சொத்தென்று சொன்னாய்! அச்சம் என் முன்னே வந்து நின்றபோது - என்னை அஞ்சாத வீரன் என்று மாற்றி வைத்தாய்! நிற்கவே பலமின்றி நான் தவித்தபோது - உன் நெஞ்சத்துத் துணிவை எனக்குள் விதைத்தாய்! இன்று நான் வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும் - உன் அன்பின் தடம் அன்றோ பதிந்திருக்கு அம்மா! விண்ணைத் தாண்டி நீ இன்று போய்விட்டாய் - அங்கே தேவதைகள் பாடிட சொர்க்கத்தில் வாழ்கிறாய்! மண்ணை விட்டு நீ மறைந்து போனாலும் - என் மனதை விட்டு ஒருபோதும் நீ போகவில்லை! நீயின்றி வாழும் இந்த உலகம் வெற்றுடம்பே - நான் வாழ இடமிருந்தும் உள்ளுக்குள் அனாதையம்மா! காலம் மாறும் காயங்கள் ஆறும் என்பார்... த...

வானத்தைப் போலேதான் மாறுது இந்த நெஞ்சமே - அதில் வண்ண வண்ண மேகங்கள் வந்துபோகும் கொஞ்சமே! நம்பிக்கை நீலமாய் சிலநேரம் மின்னுமே - பெரும் லட்சியக் கனவுகள் பலநேரம் தோன்றுமே! வானத்தைப் போலேதான் மாறுது இந்த நெஞ்சமே - அதில் வண்ண வண்ண மேகங்கள் வந்துபோகும் கொஞ்சமே! காரிருள் மேகமாய் துயரங்கள் சூழ்ந்திடும் - அந்த நேரத்து நிழலினில் நிம்மதி தேய்ந்திடும்! கண்ணீரின் மழையினால் நெஞ்சகம் நனையும்போது - நம் காயங்கள் யாவையுமே மெதுவாய்க் கரைந்திடுமே! சுமைகளை ஏற்றியே கலைந்திடும் மேகமாய் - இந்த மனசும் மாறுதடி தினமும் ஒரு கோலமாய்! புயல்களும் கடந்த பின்னே ஆகாயம் வெளுத்திடும் - ஒரு புதுவிடியல் வாசலில் புன்னகை மலர்ந்திடும்! மாறும் இந்த வானிலை மனதுக்கும் பொதுவடி - இங்கு நிரந்தரம் என்பது எதுவுமே இல்லையடி! அழுதிடும் மேகமே பின்நாளில் நதியாகும் - நம் அமைதியான நெஞ்சமே பேரண்ட முடிவாகும்! இருள்வந்து மூடினாலும் விடிவெள்ளி முளைக்குமே... கண்ணீரின் பின்னேதான் பேரமைதி பிறக்குமே... வானத்தின் மேகங்கள் நிலைத்து நிற்பதில்லை... மனதின் துயரமும் என்றும் நிலைப்பதில்லை... வானத்தைப் போலேதான் மாறுது இந்த நெஞ்சமே - அதில் வண்ண வண்ண மேகங்கள் ...

வெறும் கையோடு வந்தோமே இந்த மண்ணிலே - நாம் வெறும் கையோடு போவோமே அந்த நாளிலே! இடையில் நாம் கொண்ட சொந்தமெல்லாம் பொய்வண்ணமே - இங்கு இருப்பதெல்லாம் வெறும் மாயை என்றே எண்ணுமே! வெறும் கையோடு வந்தோமே இந்த மண்ணிலே - நாம் வெறும் கையோடு போவோமே அந்த நாளிலே! அழுதுகொண்டே பிறந்தோமே அன்று தனியாக - நாளை அடங்கிடுவோம் சுடுகாட்டில் நாமும் தனியாக! எனதென்று நீ சேர்த்த செல்வங்கள் யாவும் - உன் இறுதிப் பயணத்தில் கூடவே வருமா? கட்டிடங்கள் கோட்டைகள் நீ கட்டினாலும் - உனக்குக் கடைசியிலே ஆறடிதான் சொந்தமாகும்! உயிரோடு வாழும் வரை ஆசைப் பெருங்கடலே - அந்த உண்மை தெரிந்த பின்னே நெஞ்சம் அடைந்திடுமே அமைதியிலே! பேரைப் புகழை நீ தேடி அலைந்தாலும் - இந்த மண்ணின் கணக்கினில் எல்லாம் பூஜ்ஜியமே! வந்ததும் பொய்தான் போவதும் பொய்தான் - இந்த வாழ்வென்ற நாடகத்தில் ஆட்டம் மட்டும்தான் மெய்தான்! கண்ணைத் திறந்து பார் உலகத்தின் உண்மையை... கைகளில் ஏதுமில்லை அதுவே பேரமைதி! ஆடாத ஆட்டமெல்லாம் ஆடி முடித்த பின்னே... அமைதியாய் உறங்கிடுவாய் மண்ணின் மடியிலே... வெறும் கையோடு வந்தோமே இந்த மண்ணிலே - நாம் வெறும் கையோடு போவோமே அந்த நாளிலே! இடையில் நாம் கொண்ட...