Skip to main content

Posts

నీ చూపు నా గుండెలో

నీ చూపు నా గుండెలో తేనెల జల్లు కురిసెనే నీ ఊసు నా పెదవిపై చిరునవ్వుల పంట పండిచే! ఎందుకో ఎందుకో తెలియదు నా ప్రపంచం నీతో నిండెను! తెల్లవారే పొద్దులో వెన్నెల నీలా మెరిసావే నిదుర పోని కనులలో కలవై నీవే నిలిచావే! చిరుగాలి లాగా తగిలావే మరుమల్లి వాసన నింపావే అడుగడుగునా తోడుగ నీవే అందమైన బాట వేసావే! మాటలు రాని మౌనంలో మధురం దాగి ఉన్నది నీ పేరే చెప్పగానే నా మనసు ఊగింది! ఆశలు అన్నీ నీవై శ్వాసలు అన్నీ నీవై జన్మజన్మల బంధం నీతోనే మొదలాయే! కనురెప్ప పాపల దూరం అయినా నే విడలేను ప్రతి క్షణం నా లోపల నీ రూపం చూస్తున్నాను! తొలి ప్రేమ నీవై నిలిచావు తుది వరకు తోడుంటావు ఏడు రంగుల హరివిల్లు నా బ్రతుకులో నీవే కదరా!

பிரிந்த நெஞ்சம், துடிக்கும் நெஞ்சம்

பிரிந்த நெஞ்சம், துடிக்கும் நெஞ்சம் பேசும் மௌனம், அலைபாயும் எண்ணம் காதல் கொடுத்த வலியோ இது காலம் செய்த சதியோ இது! நிழலாய் நீயும் மறைய நினைவாய் நானும் உருக! கண்முன்னே நீயிருந்தும் கைகூடாத தூரமாய் போனாயே பேசிய வார்த்தைகள் புண் ஆகிப் போக பிரிவின் அம்பு பாய்ந்ததே! மாலையில் வந்த நிலவு கூட உன் முகம் காட்டி மறைக்கிறதே உதிரும் இலைகள் போலே நானும் உன் நினைவில் உதிர்ந்து போகிறேன்! மழைத்துளி கூட இனிப்பதில்லை மனதில் நீ இல்லாத குறையால் பறவையின் கீதம் ரசிப்பதில்லை பக்கினில் நீ இல்லாத வெறுமையால்! பாதியாய் போன என் வாழ்க்கையில் வலிகள் மட்டுமே நிரம்புதடி கடல் தாண்டும் அலைகள் போலே கண்ணீரும் பொங்கி வழியுதடி! கனவுகளில் கூட நீ வந்தால் கண்கலங்கி நான் எழுவேனே உன்னோடு வாழ்ந்த நொடிகளெல்லாம் ஊமையாய் என்னைக் கொல்கிறதே! மறப்பதே மருந்து என்றாலும் மரணமும் கூட மறுக்குதடி மறு ஜென்மம் ஒன்றிருந்தாலும் உன் நினைவில் நான் வாழுவேனே!

காதல் நதியே, காதல் நதியே

காதல் நதியே, காதல் நதியே கண்ணுக்குள்ளே பாயும் நதியே உன்னாலே உலகே புதுமை உயிருக்குள் நீயே இனிமை! பனித்துளி போலே படர்ந்தாயே என் கனவுக்குள் நுழைந்தாயே! மாலை வரும் நேரம், மனம் எங்கும் மோகம் மௌனமாய் நீ பேசும் மொழி வாராத தூக்கம், வந்திடும் ஏக்கம் உன்னாலே பூக்கும் காதல் வழி! வானத்து நிலவாய், வந்தாயே ஒளியாய் என் இருண்ட வாழ்வுக்குள்ளே தென்றலாய் வருடி, தீண்டியே நெஞ்சை காதலின் ராகம் மீட்டுறியே! கண்ணாடி பார்த்தால், உன் பிம்பம் தெரியும் கவிதையாய் நீயே என்னுள்ளே காற்றினில் கலந்தால், உன் வாசம் வீசும் கானமாய் நீயே என்னருகே! ஒரு துளி கூட, உனைப் பிரியாதே உயிர் உள்ளே உன்னைக் கண்டேனே நதியினில் கலக்கும் கடல் அலை போலே உன்னோடு நானும் கலந்தேனே! கோயிலின் மணியாய், கோபுரக் கலசம் உன் நினைவே நித்தம் ஒலிக்குதடி பூவினில் தேனாய், பொய்க்காத நேசமாய் என் வாழ்வே உன்னால் மணக்குதடி! பிறவி பல கோடி, பழகிய பந்தம் உன்னாலே நானும் நிறைவேனே மறு ஜென்மம் ஒன்றிருந்தாலும் உன் மார்பினில் நான் கலப்பேனே!

சின்னக் கண்ணே, செல்வக் கண்ணே

சின்னக் கண்ணே, செல்வக் கண்ணே சிரிக்கும் பூவே, சிந்தும் தேனே எழுந்திடு நீ, புறப்படு நீ எதிர்காலம் உந்தன் கையிலே! நாளும் நாளும் ஞானம் தேடு நம்பிக்கை உள்ள நெஞ்சிலே! பள்ளி வாசல் உந்தன் கோயில் பாடம் யாவும் தேவ ரகசியம் ஆசான் சொல்லும் அமுத வார்த்தை அறிவின் தீபம் ஏற்றிடுமே! எழுத்தறிந்து உலகை அளப்பாய் எண்ணற்ற கனவுகளை வென்றிடுவாய் வானம் கூட எல்லை இல்லை உன் உழைப்பிற்கு நிகர் ஏதுமில்லை! தோல்வி வந்தால் தளர வேண்டாம் துணிந்து மீண்டும் முயற்சி செய்வாய் தேடல் ஒன்றே உந்தன் ஆயுதம் தியானம் போலே கல்வி உன்வசம்! கணக்கும் அறிவியலும் தோழன் ஆக கலையும் இசையும் துணை நின்றிட சோர்வின்றி நீயும் பறந்து செல்வாய் சாதனைகள் யாவும் உன் வசமே! அன்னை நாட்டின் நம்பிக்கை நீயே அறிவின் ஆற்றல் உன்னிடமே நாளை உலகம் உன் கையில் நன்னடத்தை என்றும் உன்னுடன்! கற்றது கைமண் அளவு என்பார் கல்லாதது உலகளவு காண்பாய் கற்றல் ஒன்றே உன் பாதை கடைசி வரைக்கும் ஒளி சேர்ப்பாயே!

மார்கழிப் பூவே, மார்கழிப் பூவே

மார்கழிப் பூவே, மார்கழிப் பூவே மனசுக்குள்ளே பூத்த பூவே யாரும் அறியா வாசம் நீயே வாழ்வெல்லாம் வீசும் நேசம் நீயே! மறைச்சு வச்ச மல்லிகை மொட்டு மறைச்சு வச்ச மல்லிகை மொட்டு! வெண்ணிலா பொழிஞ்ச வானம் போலே என் நெஞ்சில் நீயே பொழிந்தாயே பேசாத மௌனம் நெறஞ்சிடத்தான் உன் கண்கள் கவிதை சொல்லுதடி! ஊருக்குள்ளே ஊர்வலம் போனாலும் என் பார்வை உன்னை தேடுமடி உள்ளுக்குள்ளே உருகுதடா ஆசை உயிருக்குள் நீயே வாழ்கிறாய்! கண்ணாடி முன்னாடி நின்றாலும் உன் பிம்பம் வந்து போகுதடி பறந்தாலும் கூட உன் நினைவு என் சிறகாக சேர்ந்து வாழுதடி! நானிருக்கும் நதியினில் நீயே ஒரு அலையாக சேருகிறாய் கடல் சேரும் நதி போலே நானும் உன்னோடு கலந்தே வாழுவேன்! கோயிலில் ஏற்றிய தீபம் போலே என் வாழ்வை நீயே ஒளிர்த்தாயே மந்திரம் சொல்லாத தேவதையே என் மனசுக்குள் நீ குடியேறினாய்! ஒரு சொல்லில் மயங்கிய நெஞ்சம் உன் பெயரை நெஞ்சில் ஏந்துமடி உதிராத பூவாய் நீயே என் உறவுக்குள் வாசம் சேர்ப்பாயே!

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை பண்பும் பயனும் அதுவே, நிதமும் அதுவே! இல்லறம் செழிக்க, இதயம் நிறைய, இறைவன் தந்த இனிய வழி இதுவே! கணவன் மனைவிக்குள் கண்ணியக் காதல் கரம் கோர்த்து நடக்கும் கருணையின் ஓட்டம் ஒருவர் நலனில் ஒருவர் அக்கறை உலகோர் போற்றும் உத்தம வாழ்வு! சிறு பிணக்குகளும் சரிந்தே போகும் சமாதானம் அங்கு நிலைத்தே வாழும். அறமெனும் தீபம் அகத்தினில் எரிய நேர்மையும் வாய்மையும் தினம்தினம் பெருக பிறருக்கு உதவும் பண்பும் பெருகும் பெருமையாய் வாழ்வில் என்றும் வாழலாம்! தர்மத்தின் பாதை தடம் புரளாது தலைமுறை தலைமுறை புகழும் தழைக்கும். பண்பெனும் செல்வம் இல்லறக் கோட்டை பாசமும் நேசமும் அங்கே ஆட்சி குழந்தைச் செல்வம் குதூகலம் சேர்க்கும் குறைவின்றி இன்பம் அங்கே பொங்கும்! கூடி வாழ்ந்தால் கோடி நன்மை குறையாது என்றும் ஆனந்த வெள்ளம். பயனெனும் லாபம் இல்லறத்தின் சாரம் பரம்பரைக்கே இது பெரும் ஆதாரம் மன நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் சேர மாறாத செல்வம் இதுவே ஆகும்! பிறவிப் பயனைத் தந்திடவே பெருவாழ்வு தரும் இல்லறமே!

தோல்வி என்பதை எண்ணாதே!

தோல்வி என்பதை எண்ணாதே! வெற்றி நிச்சயம் உனக்கே! மனதளவில் நீ வீழ்ந்தால், மண்ணில் எழவே முடியாது! முயற்சியே செய்யாமல் முடங்கிப் போனால் வெற்றியின் வாசல் உனக்கில்லை! நடைபழகும் குழந்தை தடுக்கி விழுந்தால், எழுந்து நடக்க மறக்குமா என்ன? எத்தனை முறை வீழ்ந்தோம் என்றில்லை எழுந்த பின்னரும் விடவில்லை! அவமானச் சொற்கள் அம்புபோல் தைத்தாலும், அசைந்து கொடுக்காதே உன் இலக்கில்! தடைகள் ஆயிரம் வந்தாலும் தள்ளி விடு துணிந்து! சிங்கத்தின் கர்ஜனை பயமறியாதே, சூழ்நிலைகள் எதுவாக இருந்தாலும்! தோல்வியென்பது ஒரு பாடம் மட்டுமே, வெற்றிக்கு வழி சொல்லும் ஆசான் அது! நம்பிக்கை ஒன்று போதும் உனக்கு, விதியை மாற்றிட முடியும் உன்னால்!

கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும், தேடுங்கள் கண்டடைவீர்கள்

கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும், தேடுங்கள் கண்டடைவீர்கள் தட்டுங்கள் திறக்கப்படும், இயேசுவின் நாமம் சொல்லி! கண்ணீரைத் துடைப்பார், கவலைகள் நீக்குவார் கர்த்தரின் கிருபையால், புதுவாழ்வு பெறுவோம்! உலகத்தின் பாரங்கள் உன்னை அழுத்தும்போது நம்பிக்கை இழந்திடும் நேரம் வரும்போது அவரை நோக்கிப் பார், அன்பின் கரம் நீட்டும் ஆண்டவர் இயேசு உந்தன் துணை நிற்பார்! நோய்களின் பிடியிலே நொந்து நீ வாடும்போது வறுமையின் கொடுமையால் மனம் சோர்ந்து போகும்போது ஜெபத்தின் கரம்பிடி, ஜெயம் நிச்சயம் உண்டு ஜீவனுள்ள தேவன் உன் தேவை அறிவார்! பாவத்தின் சங்கிலி உன்னை கட்டிப் போடும்போது அமைதியின்றி உன் மனம் அலைபாய்ந்து போகும்போது கல்குவாரி சிலுவை கதையை நினைத்துப் பார் கண்ணீரில் கழுவுவார், மன்னிப்பு அளிப்பார்! வாழ்க்கைப் பயணத்தில் வழி தெரியாமல் திணறி எதிர்காலம் குறித்து பயந்து நீ அஞ்சும் போது அவர் பாதையில் நட, வெளிச்சம் காண்பிப்பார் அதிசயங்கள் செய்வார், அற்புதங்கள் தருவார்!

உன் பார்வை போதும் என் காதல் சொல்ல

உன் பார்வை போதும் என் காதல் சொல்ல, பெற்றோர் மறுப்பால் பிரிந்தேனே இன்று. மரணமே வந்தாலும், என் நெஞ்சில் நீயே. மறவாதே என்னையும், உன் இதயம் நான். உன்னோடு நான் வாழ்ந்த ஒவ்வொரு நொடியும் கண்ணீரில் கரைகிறது என் காதல் கதையாய் உன் நினைவுகள் என்னை வாட்டும் போது வாழ்வே வேண்டாம் என்று தோன்றும் உன் கரம் பிடித்து நடந்த பாதைகள் இன்று முட்களாய் குத்துகின்றன உன் சிரிப்பை கேட்க ஏங்கும் செவிகள் சத்தமில்லா உலகினில் தவிக்கின்றன என் ஆசைகள் எல்லாம் உன்னுடன் தான் உன் மடி சாய்ந்து உறங்க வேண்டும் ஆனால் விதியின் விளையாட்டு என்னவோ பிரிந்து வாழும்படி செய்துவிட்டது என் ஜென்மங்கள் தாண்டி தொடரும் நீ கண்கலங்க வேண்டாம் என் காதலே உன் வாழ்க்கை சிறக்க வேண்டும் நான் உன்னை காதலித்ததால் மீண்டும் ஒரு பிறவி கிடைத்தால் உன் மகளாய் பிறக்க வேண்டும் அப்போது கூட முடியாதா உன் அணைப்பில் நானும் வாழ?

என் கண்மணி, என் கண்மணி, எங்கே போனாய் நீ?

என் கண்மணி, என் கண்மணி, எங்கே போனாய் நீ? கண்கலங்கும் கவிதையானேன், காரணம் என்னடி? தெரியாத ஒரு பிரிவு, தீராத ஒரு வலி, இதயத்தில் நீ தந்த காயம், ஆழமான மொழி. பேசித் தீராத இரவுகள், சிரித்த நாட்கள் எங்கே? நினைவுச் சுவரில் ஓவியமாய், நீ மட்டும் இங்கே. ஏன் பிரிந்தாய், ஏன் மறைந்தாய்? சொல்லாமல் போனதென்ன? என் வாழ்வில் சூரியன் மறைந்து, இருளானதே என்ன? உன் முகம் காணும் ஆசையுடன், தெரு முனையில் நின்றேன். உன் குரல் கேட்க ஏங்கி, என் காதுகளை நீட்டினேன். வெற்றிடமாய் உன் இடம், என் அருகில் நீ இல்லை. கண்ணீரும் காயமும், என் துணையாகவே அலை. காலம் என்னும் நதியினிலே, கரைந்து போனதோ காதல்? காற்றோடு கலந்து போனதோ, நீ தந்த உறுதிமொழி? உடைந்த சங்கின் ஓசையாய், என் மனதுக்குள் நீ. அறியாத காரணத்தால், தொலைந்ததோ என் வாழ்வு. மறக்க நினைக்கிறேன் உன்னை, மறக்க முடியாமல் தவிக்கிறேன். ஒவ்வொரு கணத்திலும் உந்தன், நினைவுகளோடு வாழ்கிறேன். கண்மணியே, கண்மணியே, திரும்புவாயோ ஒருநாள்? என் வாழ்வின் வசந்தமாய், வருவாயோ மறுநாள்?