திருவாசகத்தின் ஒரு வாசகம் போதும்

திருவாசகத்தின் ஒரு வாசகம் போதும் - என்
கருவாசகம் அறுத்து கரையேற்றக் கூடும்!
உருகாத நெஞ்சையும் உருக வைக்கும் தேனே...
உயிர் மூச்சில் கலந்த சிவஞானத் தேனே!
"திருவாசகத்திற்கு உருகார் ஒரு
வாசகத்திற்கும் உருகார்" என்பார்...
அந்த வாசகமே எம் வாழ்வின் பெரும் பேறு!

(சரணம் 1)
தில்லை வாழ் கூத்தன் சொல்லச் சொல்ல - அந்த
மணிவாசகன் எழுதிய மங்கலச் சொல்!
நமச்சிவாய வாழ்க எனத் தொடங்கி - நம்
வினை யாவையும் அறுக்கும் அருள் நாதம்!
பஞ்சபுராணத்தின் மகுடமான ஒலியே...
நெஞ்சக் கனகல்லையும் நெகிழ வைக்கும் மொழியே!
சிவபுராணம் பாடிச் சிந்தை குளிர்ந்தோம்,
உன் கீர்த்தித் திருவகவல் கேட்டு மகிழ்ந்தோம்!

(சரணம் 2)
பிழைத்தவை பொறுக்கும் பெருங்கருணைப் பெட்டகம்,
பேரின்ப வீட்டின் திறவுகோல் இப்புத்தகம்!
பிடித்தேன் உன்னைப் பிரியேன் என்று - அன்று
மாணிக்கவாசகன் சொன்னது நமக்கும் அன்றோ?
அழுது அழுது அவன் அடைந்தான் அந்த அடிமலரை...
தொழுது தொழுது நாம் அடைவோம் அந்த அருள்சுடரை!
எலும்பும் உருகும்... ஊனும் உருகும்...
சிவமே என்று சொல்லும் போது உயிரும் உருகும்!

(சரணம் 3)
திருவெம்பாவை பாடித் திருவருள் பெறுவோம்,
திருப்பொன்னூசல் ஆடித் திளைத்துப் போவோம்!
அந்தமில்லாத அருட்பெருஞ் சோதியை - நம்
புந்தியில் இருத்திப் போற்றிப் பாடுவோம்!
வாசகம் என்பது வெறும் சொல் அல்ல...
ஈசனை அடையும் ஒரு வழி அல்லவா?
மணிவாசகா... உந்தன் தமிழ் வாசம் - எங்கள்
மரணப் பயம் நீக்கும் ஒரு சுவாசமே!

(பல்லவி)
திருவாசகத்தின் ஒரு வாசகம் போதும் - என்
கருவாசகம் அறுத்து கரையேற்றக் கூடும்!
தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி...
திருவாசகம் தந்த மாணிக்கவாசகரே போற்றி!