காலை எழும் சூரியனின் பொன்னொளியில் - உன்
புன்னகையின் அழகைக் கண்டேனே...
காற்றில் அசையும் பூங்கொடியின் அசைவினில் - உன்
நாணத்தின் ரகசியம் உணர்ந்தேனே...
அன்பே உன்னைப் பார்க்கும் போது - இந்த
அகிலமே அழகாய் மாறுதடி...
கண்ணில் தோன்றும் காதலினால் - என்
கவிதைகள் யாவும் வாழுதடி...
காதல் என்னும் ஓவியமே... என்
நெஞ்சில் பூத்த காவியமே...
இவ்வுலகின் ஆகச்சிறந்த அழகு எதுவென்றால் - அது
நாம்கொண்ட தூய்மையான காதல் தான் அன்பே...
வார்த்தை இன்றிப் பேசுகின்ற விழிகளில் - ஒரு
கோடி அர்த்தங்கள் புரிகிறதே...
இருவர் நடக்கும் நிழல்களும் கூட - இங்கே
ஒன்றாக இணைந்து மகிழ்கிறதே...
துன்பம் சூழும் நேரத்திலும் - உன்
தோள் சாய்ந்தால் இன்பம் பெருகுமடி...
காலம் கடந்தும் அழியாத அழகு - நம்
காதல் சொல்லும் பாடம்மடி...
காதல் என்னும் ஓவியமே... என்
நெஞ்சில் பூத்த காவியமே...
இவ்வுலகின் ஆகச்சிறந்த அழகு எதுவென்றால் - அது
நாம்கொண்ட தூய்மையான காதல் தான் அன்பே...
அழகே... பேரழகே...
நம் காதலே தனி அழகே...
Comments
Post a Comment